Dali

Meredith Etherington-Smith: Dali. Uitg. Sinclair-Stevenson, 553 blz. Prijs f 65,50; Ned. vert. Uitg. Anthos, prijs f 69,50

Over de man die geen spinazie at omdat alleen al het idee dat er wel eens een blaadje aan zijn tanden kon blijven plakken hem niet aanstond, is onlangs de eerste biografie na zijn dood verschenen.

In zijn autobiografie 'Mijn leven als genie' begint notariszoon Salvador Dali (Figueras, 1904-1988) te vertelllen dat hij aanvankelijk keukenmeid wilde worden. 'Sinds 1929 heb ik het duidelijke bewustzijn gekend, dat ik een genie was, en moest toegeven dat dit bewustzijn, dat steeds dieper ging wortelen in mijn geest, mij nooit een gevoel heeft gegeven dat men mij 'verheven' zou kunnen noemen. Toch moet ik bekennen dat het bij mij wel een gevoel oproept dat op een uiterst aangename wijze constant blijft.'

Biografie Meredith Etherington-Smith eindigt haar boek met een beschrijving van de laatste rustplaats van Dali in zijn museum in Fiqueras, een plaats die Dali zeker gewaardeerd zou hebben: zijn stoffelijk resten liggen precies boven de damestoiletten. Daar ligt hij nu, het ultieme kunstvoorwerp in zijn surealistische wonderland, onder een blake steen onder zijn geodetische gewelf'. Een vermakelijk onderdeel in deze uitgebreide biografie gaat over de pogingen die Dali in 1938 ondernam om Freud - die hij als een vaderfiguur beschouwde - te ontmoeten. Freud had niet veel op met de makers van de stroming die hij zelf deels in leven heeft geroepen: 'Honderd procent dwazen (of liever gezegd 95 procent, net als bij alcohol)'.

Meredith Etherington-Smith: Dali. Uitg. Sinclair-Stevenson, 553 blz. Prijs f 65,50; Ned. vert. Uitg. Anthos, prijs f 69,50