Amorf

Graag geef ik een reactie op het artikel "Magnetische resonantie bij 1 molecuul' (W&O 24 juni). De artikelen van Rob van den Berg lees ik altijd met veel plezier. Hij slaagt er in vaak heel complexe materie begrijpelijk te maken voor een breed publiek, en ons deel te laten hebben aan de opwinding van natuurwetenschappelijk onderzoek aan de grens van ons weten. Dat daarbij de nauwkeurigheid weleens te wensen over laat is onvermijdelijk en zij hem graag vergeven.

Nu echter heeft hij het wel wat al te bont gemaakt met zijn mening dat pas de mooie Leidse magnetische resonantie experimenten aan 1 molekuul het mogelijk maken nu ook amorfe materialen te bestuderen. Dit is echt onzin.

Magnetische resonantie met zowel radio- als microgolfstraling aan amorfe materialen is al zo oud als magnetische resonantie zelf, en vormt de basis van alle toepassingen in de biologie en de medicijnen. Gelukkig maar, want als er eerst kristallen in onze organen zouden moeten groeien vóór we bijv. magnetic resonance imaging zouden kunnen doen, zou het er niet best voor ons uitzien!