JEAN NEGULESCO 1900 - 1993; Hollywood-papa

Afgelopen zondag overleed op 93-jarige leeftijd de Hollywoodregisseur Jean Negulesco in het Spaanse Marbella, waar hij sinds 1969 woonde. Jean Negulesco behoort zo zeer tot een ander tijdperk, dat slechts weinigen zich zijn indertijd hogelijk gewaardeerde werk nog herinneren. Zijn enige Oscarnominatie dateert uit 1948. Negulesco's populaire draak Johnny Belinda over de verkrachting van een doof meisje werd dat jaar in maar liefst twaalf categorieën voorgedragen, maar alleen hoofdrolspeelster Jane Wyman, de toenmalige mevrouw Ronald Reagan, mocht het beeldje in ontvangst nemen. Eén andere Negulesco-film, Three Coins in the Fountain (een komedie uit 1954 over drie meisjes in Rome) werd genomineerd als beste film, maar won slechts Oscars voor de titelsong en het camerawerk.

De op de eerste schrikkeldag van deze eeuw in het Roemeense Craiova geboren Jean Negulesco werd door de filmcritici, zelfs die van de "Cahiers du Cinéma', niet als een auteur beschouwd. Hij was een ambachtelijk regisseur, die zijn talent volledig ten dienste stelde van de studio waar hij voor werkte. Na een opleiding als schilder en bij het Parijse toneel verworven ervaring als decorontwerper, kwam hij in 1927 naar Amerika voor een expositie. Weinig later belandde Negulesco in Hollywood, waar hij aanvankelijk werkte als assistent-producent, "second-unit'-regisseur en scenarist, maar waar hij ook een experimentele film draaide.

In 1941 debuteert Negulesco bij Warner Bros. als regisseur, met Singapore Woman. Zijn Warner-films hebben het best de tand des tijds doorstaan en borduren vaak voort op de toon van Casablanca. Genoemd moeten worden The Mask of Dimitrios, Three Strangers en het melodrama Humoresque. In 1948 verhuisde Negulesco naar 20th Century-Fox, waar zijn decoratieve kwaliteiten plachten te verdrinken in een overdaad aan kleurenpracht en, later, het Cinemascope-formaat. Met uitzondering van de eerste (Road House) zijn Negulesco's films voor Fox terecht vergeten, al kwam Marilyn Monroe goed tot haar recht in How to Marry a Millionaire en was Titanic in 1953 een van de eerste rampenfilms.

Na de musical Daddy Longlegs (1955) raakte Negulesco's naam steeds meer geassocieerd met pseudo-elegante prestigeprodukties van gering gewicht en overmatige sentimentaliteit als The Rains of Ranchipur en Count Your Blessings. Had er in Hollywood rond 1960 de notie van een "cinéma de papa' bestaan, dan zou Negulesco daar zeker toe behoord hebben. Hij regisseerde zijn laatste film, het obscure The Invincible Six, in 1970.