Met "Eve' naar een discotheek; Drie jaar geleden was hij nog "een domme boer uit het Zuiden'

“Honderd gulden? Daarvoor koop ik genoeg lijntjes voor de hele nacht”, pocht een 18-jarige jongen. Hij wankelt op zijn benen. Vanavond heeft hij genoeg gesnoven, maar over de "legale house-pil' wil hij beslist het fijne weten. MDEA heet dat spul? Nooit van gehoord. Hoe weet hij dat hij niet in de maling genoemen wordt? “Je hebt ons woord. Gegarandeerd 140 milligram per pil”, zegt de bodybuilder die hem een strooifolder van E-xpress in handen drukt. De jongen stopt het biljet bedachtzaam in zijn binnenzak en verdwijnt in de nevelwolken van housediscotheek Marcanti Plaza.

Het publiek van deze nieuwe danszaal in Amsterdam-West krijgt zaterdagnacht iets interessants te lezen in de rij voor de metaaldetector. Bij de ingang staat bij een antieke Engelse dubbeldekker en een groep Limburgers, die folders uitdelen waarin de "legale house-pil' wordt aangeprezen. Als de klant een autotelefoonnummer belt, brengt een koerier de bestelling binnen een uur aan huis, overal in Nederland. Vier pillen voor honderd gulden.

Het betreft MDEA, een chemisch zusje van de zeer populaire XTC, of MDMA. De drug is korter werkzaam, de effecten zijn vergelijkbaar, met één cruciaal verschil: MDEA is zo legaal als keukenzout. In de Verenigde Staten beleefde deze pil een kortstondige populariteit onder de naam "Eve', toen MDMA daar in 1985 verboden werd. De Nederlandse wetgever verzuimde echter het middel in 1989 gelijk met MDMA op lijst 1 te zetten van de Opiumwet. Volgens het Adviesbureau Drugs van August de Loor, dat houseparty's afreist om de kwaliteit van de geboden pillen te testen, is daardoor nu zo'n zeventig procent van de aangeboden XTC-pillen in werkelijkheid MDEA. “Sinds juni vorig jaar is het middel pijlsnel opgekomen. De meeste handelaartjes laten het voor XTC doorgaan”, zegt De Loor.

Na de zomer wordt ook MDEA officieel een hard drug. In de tussentijd slaat Harold Pelzer uit het Limburgse Landgraaf met E-xpress zijn slag. De "Big boss', zoals zijn vrienden hem noemen, observeert vanuit de dubbeldekker zijn manschappen. Drie jaar geleden was hij nog portier in een Limburgse discotheek, ,een domme boer uit het Zuiden'', zoals hij zelf zegt. Toen drong ook daar de house en de XTC door, en Pelzer was meteen verkocht.

De Limburger is een man met een missie: zijn E-xpress levert kwaliteit, en dat is hard nodig met al die "kankerzooi' die momenteel de markt overspoelt. Uppers en downers door elkaar gemixt. Cocane aangelengd met gemalen tl-buizen. Pillen die gelijk een blaar op je tong trekken. Je bent je leven niet meer zeker vandaag de dag, weet Pelzer. Voor het geld doet hij het niet, want de pillen hebben hem toch al "stinkend rijk' gemaakt.

Rond tien uur arriveert VVD-kamerlid Dijkstal met zijn opgroeiende dochters om een kort commentaar in te spreken voor NCRV's Hier en Nu. Voor het eerst waagt de bedaagde Dijkstal zich - op uitnoding van de manager van Marcanti Plaza - op de dansvloer van een housediscotheek. En voor het eerst ontmoet hij een echte pillenboer. Als Pelzer met uitgestoken hand op Dijkstal afkomt, deinst het kamerlid terug. “U hebt een mooi gat in de markt gevonden”, zegt Dijkstal. “Maar is het schadelijk voor de volksgezondheid, dat wil ik weten.” Pelzer antwoordt dat het vergif is, zoals alle drugs. Maar de “pillen uit het zuiden” zijn toch niet te stuiten: “Weet u dat in dit land per week 500.000 tot 750.000 XTC-pilletjes worden geslikt?” Dijkstal is niet enthousiast.

Intussen kijkt het managment van Marcanti Plaza handenwringend toe hoe de folders van E-xpress in broekzakken en handtasjes verdwijnen. “Goed voor je naam is het niet als ze straks met die folderjes thuiskomen, maar het is de openbare weg”, zegt discomanager Rinus Friederichs, die met koptelefoon en microfoon door de mistwolken van Marcanti Plaza schrijdt om een oogje in het zeil te houden. Vijftien gulden kost een zaterdagavondje raven in Marcanti. Friederichs: “Kijk, ze mogen een jointje roken. En als ze een pilletje slikken kunnen we daar ook weinig aan doen. Maar handel staan we binnen niet toe.”