Debussy

Claude Debussy: Préludes & Images door Jos van Immerseel (Channel Classics, CCS 4892). Claude Debussy: Complete works for piano solo (vol.1: Prélude Book I, Images Sets Iⅈ vol.2: Préludes Book II, Estampes, Children's Corner) door Paul Crossley (Sony, SK 52 583 en 53111).

Pianist Jos van Immerseel citeert in de toelichting bij zijn opname van de Préludes I van Claude Debussy een uitspraak van de componist waaruit blijkt dat deze weinig waardering had voor Beethovens pianomuziek. Lag dat aan Beethoven, vraagt Van Immerseel zich af, of misschien aan de Franse vleugel waarop Debussy de muziek hoorde? Een vleugel met een rijke en lichte klank, een overheersende kwint in de boventonen, helder in de diskant en vrij strak in de bas, die zeer geschikt was voor de "moderne' Franse muziek (bij voorbeeld die van Debussy) maar niet voor de tachtig jaar oudere Beethoven?

Van Immerseels antwoord laat zich raden. En het is voor hem dan ook vanzelfsprekend dat hij de muziek van Debussy vervolgens niet speelt op een hedendaagse Steinway, maar op een Erard. Hij bezit een exemplaar uit 1897 dat door de tijd vrijwel niet is aangetast. Het resultaat is verrassend. De Préludes klinken opvallend transparant, veel minder "zwemmerig' dan men van Debussy's pianomuziek gewend is. Van Immerseel heeft veel aandacht voor de effectvolle details in het werk van Debussy, maar vergeet intussen niet de grote lijn.

Als de opname van Van Immerseel er niet was, zou ik wellicht die van Paul Crossley, op een moderne vleugel, prachtig hebben gevonden. Maar nu mis ik in deze uitvoering het kleurrijke impressionisme van de Erard, ook al heeft Crossley hoorbare affiniteit met het werk van Debussy (de Prélude vormen het begin van een 4-delige opname van de complete pianowerken van Debussy) en is hij wat virtuoser dan Van Immerseel. Wat echter ontbreekt is de Franse slag.