De prins is de geheime waterski-animator

AMSTERDAM, 19 JULI. “Het ziet er weer gelikt uit”, meldt de enthousiaste speaker. Die heeft zijn nuttige informatie nog niet verstrekt of de waterskiër die hij verbaal begeleidt, verdwijnt in de milde golven van de Amsterdamse Bosbaan. Geen nood, hij kan zwemmen. Het onderdeel figuren bij de voorronde van de nationale kampioenschappen klassiek waterskiën leek zaterdagmiddag soms meer op een tweederangs duikcursus. Maar de watersporters maakten het zichzelf ook niet erg gemakkelijk. Staande met één voet op een ski, wordt de andere voet over het standbeen en de lijn gedraaid en weer terug, lijn aan de voet, handen achteruit en weer terug en een dubbele salto. Pure gymnastiek en dat hangend aan een boot met een snelheid van ongeveer 40 kilometer per uur.

“De skiërs mogen de combinatie van die figuren en de moeilijkheidsgraad van de oefening zelf bepalen”, geeft Cor Lakens Douwes, waterski-official van het eerste uur, uitleg. “Zij hebben tweemaal twintig seconden de tijd. Hoe moeilijker de oefening en hoe vlekkelozer de uitvoering, des te meer punten de jury toekent.” Figuurskiën, te vergelijken met de vrije kuur bij het kunstschaatsen, vormt samen met de meer spectaculaire onderdelen slalom en schansspringen het Nederlands kampioenschap klassiek. Klassiek wil zeggen op één of twee planken achter een bootje en niet blootsvoets. “Blootvoets skiën is een heel andere categorie. Het is minder verfijnd en er is meer kracht voor nodig.”

Lakens Douwes nam in 1957 het initiatief tot de oprichting van de Nederlandse Waterskibond en dat terwijl hij zelf nog nooit op de lange latten over het water was gegleden. “De eerste de beste keer dat ik het probeerde, braken mijn zelfgemaakte ski's dwars doormidden. Bij die enige poging heb ik het maar gelaten. Ik was wel gegrepen door de schoonheid van de sport en heb me gestort op de organisatie van de skibond.” De credits voor het introduceren van het waterskiën in Nederland gaan naar niemand minder dan Prins Bernhard. Lakens Douwes weet er alles van. “De prins was voor de oorlog één van de pioniers. Door de sterke banden met natuurverenigingen kon hij echter nooit openlijk voor zijn liefde uitkomen. Hetzelfde geldt voor zijn dochters Beatrix en Irene. Omdat niemand het mocht weten kwamen zij 's morgens heel vroeg naar Loosdrecht om te waterskiën. Alles werd dan afgezet. Ik zie Irene en haar gevolg nog aankomen bij het Brasemermeer na een feestje vrijdagnacht in Leiden.”

De Waterskibond draait anno 1993 als nooit tevoren. Doordat het ministerie van Waterstaat de bond enige jaren geleden aanwees als officiële organisator van de uiterst lucratieve theoriecursussen voor het vaarbewijs, is er nu een batig saldo van enkele tonnen. Ook met de aanwas van nieuwe leden en het aantal watersportverenigingen gaat het de goede kant op. “De watersport groeit nog steeds en het wordt steeds drukker op het water. Skiboten moeten steeds vaker uitwijken, watersportverenigingen hebben vaak een eigen baan”, zegt Lakens Douwes, die vurig hoopt dat de sport hierdoor wat meer uit de familiesfeer komt. “Meer dan 90 procent van de waterskiërs skiet niet bij een club, maar met vrouw en kinderen achter hun eigen bootje. Bij die recreatieve skiërs zit heel wat talent. Het zou goed zijn voor de sport als dat talent eens bij een watersportvereniging terecht zou komen.”

Twee van de grootste talenten van Nederland zijn afkomstig uit één familie: Dennis (17) en Sharon (14) van Oye zijn beide Europees jeugdkampioen op het onderdeel figuren. De waterskiërs van watersportvereniging Nautica in Brielle moeten veel voor hun sport doen. In de negen maanden dat het seizoen duurt, trainen ze iedere dag. Voor het bezoeken van een 'normale school' hebben ze geen tijd. Ze combineren de sportactiviteit met het volgen van onderwijs op een zogenaamde Lootschool (Landelijk Overleg Onderwijs Topsport). Sharon zit in de derde klas van de Mavo, Dennis zit in 5-Havo. “De sport komt op de eerste plaats en dan de studie”, legt Dennis uit. “De school is heel flexibel. Als wij voor wedstrijden in het buitenland zijn, kunnen we opdrachten faxen. Zijn we terug in Nederland en hebben we achterstand dan krijgen we de nodige individuele begeleiding. Broer en zus Van Oye waterskiën al vanaf het moment dat ze naar de kleuterschool gingen. Hun ouders hebben de hobby altijd ondersteund. Vooral met financiële middelen, want de sport is zeker niet goedkoop. Dennis wordt inmiddels gesponsord door een aantal watersportmerken, Sharon heeft ook zo haar adresjes. Geduchte concurrentie heeft de veertienjarige Sharon van Oye niet in Nederland. Ondanks haar jonge leeftijd werd zij gistermiddag voor de tweede achtereenvolgende maal Nederlands kampioen. Bij de mannen werd Dennis van Oye met een verwaarloosbaar verschil tweede achter Nederlands kampioen Alexander Boeken.

De speaker had zich toen alweer aardig laten gelden: “De veiligheid is natuurlijk weer in handen van de EHBO”, was er weer één om in te lijsten.