Man of vogel

De vakantie staat weer voor de deur. Een vreemde uitdrukking en toch begrijpt iedereen meteen wat ermee wordt bedoeld. Of ben je al vertrokken? Nee, want je leest dit stukje of misschien ben je toch al weg en heb je de krant op reis meegenomen.

Waar ga je heen? Weer naar Frankrijk? Misschien wordt het dit jaar wel Engeland. Ik stel me zo voor dat je er nooit eerder bent geweest. Daar rijd je door de doodstille heidevlaktes van Devon waar je wilde paarden ziet galopperen. En verder gaat het naar het woeste Cornwall en z'n adembenemende rotskusten.

Je zit in de auto en je mag zelf het hotel uitkiezen. Niet te duur natuurlijk, maar het moet er wel heel stil zijn. Midden in een bos of op een heuvel met uitzicht op zee.

In Mevagissey of Mariazon, kijk maar vast op deze kaart. Het is een gids van een autobandenfabrikant, de Guide Michelin, elk stil hotel is met een rood vogeltje aangegeven.

In de krant is het zwart, maar je kunt het aan de vorm heel goed herkennen. Het wemelt van de vogels in de zuidwestpunt van Engeland.

Of is het geen vogel? Kijk nog eens goed. De snavel, de bolle kop, de poten stijf tegen elkaar, de staart, geen twijfel mogelijk.

En toch is het een man die lui in z'n stoel ligt. Hij kijkt in de lucht, z'n armen heeft hij over elkaar en z'n voeten rusten op het eind van de schommelstoel.

Zo moet een onbekende tekenaar het plaatje ooit hebben bedoeld. Wat kan ons het schelen, een rood vogeltje klinkt veel mooier dan een man in een stoel. Je hoort me toch al niet meer.

Op weg naar dat schitterende hotel ben je al lang uit het gezicht verdwenen.