Lily Bouwmeester (91) overleden

PAG.6 COMEDIENNE

ROTTERDAM, 16 JULI. Lily Bouwmeester, de eerste echte ster uit de Nederlandse filmgeschiedenis, is afgelopen maandag overleden in een verzorgingshuis in Sliedrecht. Zij was 91 jaar. Woensdag werd ze in stilte gecremeerd en pas nu is haar overlijdensbericht naar buiten gebracht, precies zoals ze dat zelf al jaren geleden had voorgeschreven.

In september 1991 liep Lily Bouwmeester op de avond van haar negentigste verjaardag glunderend en wuivend naar de uitgang van het zaaltje in het Filmmuseum waar ze was uitgeroepen tot de beste actrice van de vooroorlogse Nederlandse film. Het was de laatste keer dat ze in het openbaar verscheen.

Die brede zwaai met haar linkerarm, als reactie op de staande ovatie die ze ontving van de naoorlogse filmgeneratie, was waarschijnlijk het meest theatrale gebaar dat ooit van Lily Bouwmeester te zien is geweest. Haar carrière, die in 1914 begon en 55 jaar later eindigde, stond in het teken van haar relativeringsvermogen. Hoewel de critici zich bij haar debuut al zeer gecharmeerd toonden van haar frêle gestalte en haar “zilverig stemmetje vol droomgeluid”, maakte ze zelf nooit enige drukte over haar werk. Haar laatste rol speelde ze in 1969, in de komedie Twee onschuldige engelen, samen met Enny de Leeuwe. Een van de redenen waarom ze er daarna de brui aan gaf, was gelegen in het feit dat ze toen, vóór en na elke voorstelling, de succesverhalen uit de carrière van haar tegenspeelster moest aanhoren. Zelf sprak ze zelden over vroeger. En “speelziek” was ze nooit geweest, zei ze.

Lily Bouwmeester speelde onder regisseurs als Verkade en Theo Frenkel (haar eerste echtgenoot) alles was er te spelen viel, maar bleek al snel het best op haar plaats te zijn in poëtisch-lichtvoetige rollen. Daarnaast werkte ze regelmatig mee aan de zwijgende films van Filmfabriek Hollandia in Haarlem. Haar glorietijd brak aan in 1937, toen regisseur Ludwig Berger in haar de ideale Eliza Doolittle zag voor zijn verfilming van Pygmalion.