Kwaliteit woningen steeds beter

DEN HAAG, 15 JULI. Het opknappen van de Nederlandse woningvoorraad zodat geen enkel huis meer ernstige gebreken vertoont kost zo'n 40 miljard gulden. In 1984 werd dat bedrag nog op ruim 53 miljard geschat. Sindsdien is ongeveer een kwart van de Nederlandse huizen gerenoveerd.

Dit blijkt uit een steekproef van het ministerie van VROM bij 26.000 woningen tussen 1989 en 1991. Twintig procent van de woningvoorraad toont gebreken, tachtig procent is “van goede kwaliteit”.

Woningherstel is vooral nodig bij daken en kozijnen van huizen in de Randstad. Daar staan de meeste huizen die als “slecht tot zeer slecht” gekwalificeerd worden, vier procent van het totaal. In 1984 was dit nog veertien procent. In absolute zin gaat het om 252.000 voornamelijk vooroorlogse woningen, waarvan er 86.000 in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag of Utrecht staan. In de vier grote steden vormen deze woningen negentien procent van het totaal. Het betreft voornamelijk huurwoningen van particulieren of aangekocht door de gemeente, meestal meergezinswoningen in stadsvernieuwingsgebieden. In andere steden doen de problemen zich vooral voor bij sociale huurwoningen uit de vroeg-naoorlogse periode. In de vier grote steden bestaat de woningvoorraad voor bijna de helft uit vooroorlogse woningen, elders is dit ongeveer eenvijfde.

Driekwart van de Nederlanders meent in een aantrekkelijk huis in een aantrekkelijke omgeving te wonen. Als alleen naar het huis wordt gekeken, is ruim 80 procent tevreden. Van de bewoners van een door de gemeente aangekochte vooroorlogse woning beoordeelt de helft deze als matig of onvoldoende, evenals de omgeving waarin het huis staat.

Per regio bezien liggen de gemiddelde herstelkosten in de vier grote steden het hoogst: 9.700 gulden. In het westen - exclusief deze steden - gaat het om 6.800 gulden per huis, in het noorden om 6.700 gulden, in het oosten om 5.900 gulden en in het zuiden om 5.700 gulden.

“Er is iets aan de hand met onze tolerantie. Ik begrijp het niet goed. In het dagelijks leven heb ik nog altijd meer last van mijn blanke landgenoten dan van buitenlanders. Intussen is het begrip "allochtonen' een omineuze catch all-categorie aan het worden. Dat er groepen buitenlanders zijn die uitstekend functioneren mag blijkbaar niet meer opvallen. Je hoort niemand over de geruisloze assimilatie van de Vietnamezen in onze samenleving.