Het Britse Hogerhuis stemt voor Maastricht

LONDEN, 15 JULI. Het Britse Hogerhuis, een college van niet-gekozen edelen, geestelijken en juristen, heeft massaal voor ratificatie van het Verdrag van Maastricht gestemd. Met 445 voor en 176 stemmen tegen bezorgden de Hogerhuisleden de regering-Major een opsteker van onverwachte omvang en zetten zij een domper op het hartstochtelijke pleidooi van Lady Thatcher om een referendum aan "Maastricht' te wijden. Maar een groter obstakel op de weg naar ratificatie doemt op. Volgende week donderdag moet nog in beide huizen van het parlement gestemd worden over de sociale paragraaf bij de Britse versie van het verdrag.

De overwinning voor de regering in het Hogerhuis was niet alleen te danken aan niet-aflatende druk van de Whips (de functionarissen die de partijdwang in het parlement uitoefenen), maar evenzeer aan pogingen van activisten die ijverden voor een referendum om zoveel mogeljk Hogerhuisleden naar Londen te krijgen om te stemmen. Het resultaat was een volgepakt House of Lords met een record van 621 aanwezigen. Dat is een aantal dat sinds de veertiende eeuw niet meer is voorgekomen, schrijft de Daily Telepgraph vanmorgen.

Lady Thatcher hield als "politicus-van-betekenis' haar zwanezang. Traditiegetrouw in blauw (het Tory-blauw van blauw bloed) gestoken, hield zij haar mede-edelen in een gloedvol betoog voor, dat zij zelf haar vingers gebrand had aan de Akte voor Europese Eenwording uit 1987, die zich inmiddels heeft ontwikkeld tot een instrument dat Westminster bevoegdheden ontneemt. “Keer nu niet met een veel omvangrijker verdrag terug naar datzelfde vuur, dat je beide armen zal verteren en misschien je hoofd ook nog.”

Thatcher drong aan op een referendum met de woorden: “Het volk is altijd het massieve bolwerk geweest waarop overmachtige heersers stukliepen. De zekerste verdediging van de rechten en bevoegdheden van het individu ligt in het hart van ons nationaal bewustzijn.”

Pag 5: Nederlaag Thatcher

De verdeeldheid die zij zelf in haar laatste kabinet heeft gezaaid, brak barones Thatcher in de verhevenheid van het Hogerhuis opnieuw op. Na Lord Howe (“poor old Geoffrey”) hield Lord Lawson (“Nigel, je moet naar de kapper”) haar argumenten als inconsequent ten opzichte van haar eigen handelen als premier tegen het licht. De voormalige procureur-generaal Lord Rawlinson deed het nog eens dunnetjes over en bekritiseerde de manier waarop ex-premiers afkeer van hun opvolgers tentoonspreiden. De barones verroerde zich niet en bleef strak voor zich uit kijken.

Tussen de regering en Maastricht-malcontenten is nu een volgend stadium aangebroken in het spel van bluf en tegenbluf. Hierin zeggen Conservatieve dissidenten dat ze volgende week met de oppositie zullen meestemmen vóór toevoeging van de sociale paragraaf aan de Britse versie van "Maastricht', teneinde daarmee die Britse versie ongeldig te maken. Zij hopen zo het hele verdrag van tafel te krijgen.

De regering van haar kant laat onzekerheid bestaan over de gevolgen van een dergelijke tactiek, door verschillende scenario's te laten lekken. Eén versie is dat de regering overstag gaat en de sociale paragraaf gewoon zal aanvaarden. Elk slecht economisch nieuws in de toekomst zal in dat geval voor de voeten van de voorstanders van de sociale paragraaf worden neergelegd. Een andere mogelijkheid is, dat een nederlaag zo'n schade aan de premier toebrengt dat nationale verkiezingen naderbij komen met de gerede kans dat Labour dit keer wel zal winnen.