Serenades van sirenen

In het beurskoor zingen de optimisten hun sombere broeders en zusters vol leedvermaak toe. De sirenen van de hausse proberen achterblijvers, twijfelaars en missers van de boot over te halen om aandelen te kopen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd?

Er zit meer achter dit gezang. Handelaren en beleggers zijn immers helemaal niet collegiaal en gezellig als het op zaken aankomt. Ze willen hun papieren koerswinst te gelde maken en daar heb je kopers voor nodig. Die moet je dus paaien met een stijgende dollar (goed voor Amsterdam), lagere rente en vooral een nakend economisch herstel, hoewel dat de rentedaling kan vertragen. Er leiden echter meer wegen naar het einde van de regenboog. Voorspellers die rond de jaarwisseling depressief adviseerden niet in aandelen te gaan, zweren nu bij goud.

Dat lijkt verklaarbaar, want de pioniers van de lopende hausse in aandelen en rentewaarden, het Grote Geld, zullen zoetjesaan winst willen nemen en uitkijken naar instrumenten om voor de komende jaren iets nieuws op te zetten. Die grote regisseurs van het geldspel en hun sirenen lijken de voorkeur te geven aan het goud. Aan zilver twijfelt men nog, je moet het spel voorzichtig op de wagen zetten. Eerst de geesten wereldwijd rijp maken voor goud, dan komt de rest vanzelf.

Beleggers staan derhalve voor een tweesprong: ogen dicht en in aandelen of veranderen van spijs en de vermeende rit in goud meemaken. Een lezer uit een ver buitenland belde erover. Zijn geld staat op deposito's in valuta die de stormen goed hebben doorstaan en de (onbelaste) opbrengst is voortreffelijk. Hij gelooft niet de aandelenboot gemist te hebben.

Een voordeel van zo'n rekening is, zegt hij, dat je niet kiest voor een of meer bepaalde aandelen, maar alles op één kaart zet en geen koersrisico loopt, behalve dan de verschillen in wisselkoersen. De beurs staat weliswaar op een record, maar dat geldt niet voor alle fondsen. Heel wat beleggers zullen, over een periode van een paar jaar bekeken, niet geprofiteerd hebben, maar hooguit de verliezen wat verminderd.

Deze lezer twijfelt omdat zijn bank belde met de uitnodiging eens te komen praten: "De rente daalt, misschien is het tijd voor aandelen.' Wat wil de bank, vraagt hij zich af. Daar is maar een antwoord op: laat ze een advies/voorstel op papier zetten en leg dat voor aan anderen voor een second opinion.

Een lezeres voelt de goudkoorts kriebelen en vraagt of er opties zijn. Die zijn er. In de voorgaande jaren stelde dat niet veel voor. In 1990 lag de omzet op 1,9 procent van het totaal, in 1991 op 1,3 en vorig jaar op 0,9 procent, 73.000 opties, verdeeld over 56.000 calls en 17.000 puts. De 25ste plaats op de ranglijst, onder Heineken. Dit jaar bloeit ook die markt: in het eerste halfjaar 81.500 calls en 13.500 puts.

Vorige week (zie koersoverzicht zaterdag) toen het goud op en neer ging tussen 400 en 388,80 dollar per troy ounce gingen er 14.248 calls en 3.327 puts om.

De uitstaande opties bedragen 27.062 en 8.320. Dit wijst op een markt waarin men snel winst neemt en geen lange posities opbouwt. In het verleden was dan ook vaak een bezwaar dat het goud ineens stilvalt. Dood als een pier, maar daar kan de beurs niets aan doen. In optiehoofdfondsen, ter vergelijking, blijft altijd wel iets te doen.

Wat zijn de kenmerken van goud-opties? De onderliggende waarde bedraagt 10 troy ounces, de omvang van 1 contract, en noteert in Amerikaanse dollars. De optiekoers, in het koersoverzicht, luidt eveneens in dollars. Dit maakt het tot een optie met een dubbele dimensie: op en neer met de goudprijs èn (omgerekend naar guldens) met de koers van de dollar. Zo zou het althans moeten zijn.

Er zijn opties met een maximale looptijd van een maand die elke maand aflopen en met een looptijd van ten hoogste negen maanden die in februari, mei, augustus en november aflopen. Verder zijn er geen verschillen met de opties op aandelen.

Het ziet er naar uit, gezien de wereldwijde omzetten in goud en de publiciteit, dat opties een poosje in de belangstelling zullen blijven. Vooral als de aandelen niet meer stijgen. De beurs kan daarom overwegen een of meer langlopende contracten op te nemen voor beleggers die best willen toegeven aan die gele koorts, maar niet de hele dag aan teletekst gekluisterd willen zijn en graag meer tijd hebben dan een paar maanden. Wellicht groeit het goud dan uit tot een echt optiefonds.