Schipper en het water een heilige tweeëenheid

ROTTERDAM, 13 JULI. De binnenschipper en het water; ze zijn als een heilige tweeëenheid met elkaar verbonden. Als het water niet naar de schipper toekomt, willen onvoorziene krachten best een handje helpen. Door bij voorbeeld een enorme wolk boven het Centraal Station van Rotterdam open te laten barsten, juist als de protesterende schippers hun positie voor de trein innemen.

De trein naar Brussel van 15.32 uur kan niet vertrekken. Dat is nu eens niet te wijten aan een defecte bovenleiding of een overstekende koe, maar aan een dertigtal boze binnenschippers die op de rails voor de intercity zitten. Het is de eerste keer dat ze het Nederlandse publiek confronteren met actie.

Op hetzelfde tijdstip houden actievoerders in Utrecht, Kampen en Roermond ook treinen tegen. “We blijven zitten tot de politie ons eraf haalt”, zegt een vrouw op de Rotterdamse rails om drie minuten over half vier. Maar een enorme regenbui wijzigt de plannen. Binnen luttele seconden zijn de actievoerders nat. Met verregende permanenten en overhemden die tegen de borst plakken, besluiten de actievoerders om vier uur hun blokkade op te heffen.

Intussen delen schippersvrouwen in de treinen pamfletten uit. Ze eisen dat de verladers en expeditiekantoren een groot deel van hun vracht aanbieden op een van de schippersbeurzen in Nederland, waar minimumprijzen gelden. Steeds meer verladers bieden hun lading immers buiten de beurs tegen lagere prijzen aan. En steeds meer schippers varen voor een prikkie naar Belgie en Frankrijk.

“Ik moet naar een begrafenis”, zegt een reiziger wanhopig. Een zakenman scheldt de keurig opgedofte schippersvrouw uit voor “anarchist”. De Canadese toeristen begrijpen er niets van. “We moeten naar Brussel. Please let us go...” Maar de schippersvrouwen zijn onverbiddelijk. “Sie mussen warten”, zegt een actievoerder.

In een volgende coupé legt een schippersvrouw uit dat de regering eerst een onderzoek naar het nut van de Betuwelijn moet doen. De binnenschippers kunnen de goederen immers goedkoper en milieuvriendelijker over de Rijn vervoeren.

Een half uur later wordt onder luid gejuich de blokkade opgeheven. Een conducteur van de Nederlandse Spoorwegen schudt meewarig het hoofd. “Ik zou hier ook gestaan hebben. Zeker als behalve mijn werk ook mijn huis dreigt te verdwijnen.”

De spoorwegpolitie begeleidt het clubje luidruchtige binnenschippers naar de metro. Daar, in de donkere ramen die een spiegel vormen, worden natte haarsprieten met zakkammetjes in de goede richting gekamd. De schippers zijn weer op weg naar huis, op weg naar het water.