Marcellus Emants

Marcellus Emants: Frisse lucht. Uitg. Cadans, 151 blz. Prijs ƒ 32,50.

Nog een reeks ontrukt aan de vergetelheid van een efemeer medium: Frisse lucht, een selectie uit de "reisfeuilletons' die Marcellus Emants tussen 1901 en 1913 voor Het Vaderland schreef. Al op pagina 7 wordt de nachtmerrie van elke verslaggever waarheid: opschrijfboekje kwijt, notabene op de laatste dag van zijn verblijf in Bosnië. De moslims kunnen hem niet bekoren, hun godsdienstige voorschriften vindt hij slechts vorm zonder inhoud. “Zich voegen in het veranderde leven, zich aanpassen aan de nieuwe toestanden, kunnen van de mohammedaanse Bosniërs slechts weinigen.” Vijandig vindt hij ze, fanatiek, wrokkig, nijdig en stug, bovendien eten ze "murw gekookt vlees'. Emants was niet onbekend met het fenomeen van de reiziger die juist op zoek is naar narigheid en ontbering. Hij deelde reizigers in drie groepen in: zij die het op reis beter willen hebben dan thuis, zij die het slechter willen hebben dan thuis en zij die geen thuis hebben omdat zij steeds op reis zijn. Tot welke categorie hij zichzelf rekende weet ik niet, alleen dat hij "frissche lucht, verstrooiing, afwisseling van indrukken en verhoogd gevoelsleven' als zijn drijfveren noemde. Maar veel meer persoonlijke kleur dan dit, schijnt er in zijn reisfeuilletons niet door.

Marcellus Emants: Frisse lucht. Uitg. Cadans, 151 blz. Prijs ƒ 32,50.