Van Poppel: "Wie kun je nog vertrouwen bij Festina?'

DINARD, 7 JULI. Als de naam Festina valt, schudt eenieder in de grote Tourkaravaan vol onbegrip het hoofd. Er deugt weinig in de Spaanse wielerformatie, die met een slangenkuil mag worden vergeleken. Vorige maand tuimelde de ontslagen ploegleider Jan Gisbers in het gevaarlijke gat, maandag ging Steven Rooks hem met een harde klap achterna. Wie volgt? Het werkklimaat is door misverstanden, verdachtmakingen en leugens zo verziekt, dat het wel ten koste moet gaan van de prestaties.

Jean-Paul van Poppel weigert dat laatste te geloven, althans wat hemzelf betreft. “Ik trek mijn eigen plan, ongeacht wat ze om me heen uitvreten”, houdt hij dapper vol. Maar het kan bijna geen toeval zijn dat de Nederlandse supersprinter uit Poppel nog met lege handen staat in Frankrijk, waar Djamolidine Abdoesjasparov gisteren de derde etappe won en Wilfried Nelissen de gele trui behield.

In de Spaanse Vuelta, toen de chaos bij Festina nog enigszins was te overzien, boekte Van Poppel met dank aan gangmaker Gert Jakobs nog twee glanzende ritzeges. De Tour bood hem tot nu toe al drie kansen om te "scoren' in zijn favoriete massasprints: hij miste telkens. Afgelopen zondag in de straten van Les Sables d'Olonne werd hij simpel ingesloten door de concurrentie met Mario Cipollini aan het hoofd. Een dag later in Vannes had hij aanvankelijk goede perspectieven toen hij in het spoor van Gianni Bugno richting finishdoek stoof. “Jean-Paul was daar geheid eerste geworden”, herinnerde Jakobs zich, “als hij niet een stuk papier tussen zijn versnelling had gekregen. Hij kon daardoor zijn grootste verzet niet gebruiken en moest lossen.”

Gisteren kreeg Van Poppel een herkansing. Wéér denderde een groot peloton op de meet af, nu in het Bretonse Dinard. De Brabander koos het wiel van de beer Abdoesjaparov. Helaas, hij kon de Oezbeek niet volgen “De force in mijn poten was snel weg”, wist hij. “Ik voelde wat aan mijn benen en een sprinter mag zijn benen niet voelen. Naast me zag ik Cipollini de grote twaalf erop gooien, maar toen ik dat deed, moest ik meteen weer terugschakelen.” Van Poppel zei de moed niet te hebben opgegeven. Zijn feestelijke Tourdag gaat volgens hem vast nog komen. Hij vertelde “nog altijd ontspannen te zijn”. Daarbij verwees hij weer naar zijn dubbele succes in de Vuelta. “De meeste sprinters zetten alles op de Tour. Ik heb mijn overwinningen in mei al gepakt, alles wat erbij komt is meegenomen.”

Het is de vraag of Miguel Rodriguez, de schatrijke directeur van de horlogefabrikant Festina met die gedachte vrede kan hebben. De alleenheerser Rodriguez is grillig en driftig. Vraag het maar aan Gisbers. Toen Rodriguez alleen maar had horen zeggen dat de chef d'equipe zijn renners in de Ronde van Italië hand- en spandiensten liet verrichten voor Miguel Indurain en Banesto, vloog de Nederlander meteen de laan uit.

Van Poppel weet dat de big boss keihard is: “Rodriguez”, zei hij in Dinard, “is iemand die niet uit het wielrennen komt. Hij hanteert andere wetten dan in onze sport gebruikelijk is. Wie niet presteert krijgt geen geld. Ik heb bij hem een contract voor twee jaar. Maar als je hem niet bevalt, dan veegt Rodriguez met dat contract zijn kont af.” Vervolgens gaf hij toe “in een wespennest” te zitten. “Wie moet wie bij Festina nog vertrouwen? Kijk naar Rooks. Die was maandag ziek en wilde niet meer starten. Die Fransman (ploegleider Bruno Roussel, red.) pakte Rooks genadeloos aan: Als jij niet rijdt, zei hij tegen Steven, dan rijd je nergens meer dit jaar.”

Verder, zei hij, wilde hij zich liever niet uitlaten over het “verstoppertjesspel” binnen zijn formatie. “Want ik word er gek van. Iedereen moet maar voor zichzelf zorgen binnen de ploeg. Ik wil fietsen” zegt de prof, die er veel spijt van moet hebben dat hij door Gisbers liet overhalen mee te gaan naar Spanje. Er waren eind vorig jaar meerdere ploegen die de snelste Nederlandse coureur graag hadden ingelijfd. Maar ze konden niet opbieden tegen het grote geld uit Spanje. Festina, met een internationaal allegaartje aan renners, heeft in een recordtijd laten zien hoe het niet moet als wielersponsor.

Rodriguez en de zijnen hadden een voorbeeld kunnen nemen aan de ploeg-Lampre, die gisteren in de schijnwerpers stond dankzij Abdoesjaparov. De debuterende Italiaanse formatie had geen poenerige presentatie, zorgde voor een deskundige leiding, ging niet als een wilde te keer op de transfermarkt maar regelde zijn zaakjes keurig. En met een bescheiden budget. De gecontracteerde toppers zorgden meteen voor grote successen. Maurizio Fondriest was de absolute superman van het voorjaar (met zijn winst in Milaan-Sanremo als hoogtepunt) en ook “Abdoe” liet van zich horen. Hij won zeven maal, waaronder drie ritten in de Ronde van Spanje en één in Zwitserland. Voor hij gisteren in Dinard, op uiterst correcte wijze dit keer, de derde Tourrit op zijn naam schreef was hij al eerder opgevallen: in Les Sables d'Olonne was hij zondag betrokken bij een valpartij en maandag werd de om zijn “zwiepers” gevreesde duivenliefhebber tweede achter Wilfried Nelissen.