Procureur ontslagen wegens dood RAF-lid

BONN, 7 JULI. De Duitse procureur-generaal, Alexander von Stahl, is gisteren ontslagen wegens de fouten bij de arrestatie van twee RAF-verdachten, vorige week zondag, in het station van het Mecklenburgse stadje Bad Kleinen, en zijn sindsdien in de Bondsdag als “catastrofaal” omschreven informatiebeleid.

Nog steeds is niet duidelijk hoe de 40-jarige RAF-verdachte Wolfgang Grams om het leven is gekomen. Volgens de landelijke chef van de Duitse recherche (BKA), Hans-Ludwig Zachert, heeft Grams zichzelf waarschijnlijk per ongeluk door het hoofd geschoten toen hij, al in het lichaam getroffen door drie politiekogels, van een perron viel. Ook president Christoph Grünig van het ambtenaren-gerechtshof, vorige week aan het werk gezet voor een onafhankelijk onderzoek, houdt deze mogelijkheid open in zijn gisteren aangeboden rapport.

De oppositiepartij SPD heeft de veronderstellingen dat Grams zichzelf heeft doodgeschoten “belachelijk” genoemd. Het weekblad Der Spiegel en het eerste Duitse televisienet hebben op gezag van anonieme getuigen al bericht dat Grams geëxecuteerd is door een van de leden van de anti-terreurcommando van de grenspolitie (de GSG-9), terwijl hij gewond op de rails in het station lag. Het weekblad Stern zou deze week met het verhaal komen dat dat gebeurd is met zijn eigen wapen.

Zachert wees er gisteren op dat een medisch-criminologisch expert van de universiteit van Münster heeft vastgesteld dat Grams' hoofdwond niet door kogels uit een politiewapen kan zijn veroorzaakt, maar alleen door zijn eigen (Tsjechische) pistool, een Ceska-75. Bovendien, zei Zachert, heeft een getuige die vorige week zei dat zij had gezien dat Grams werd geëxecuteerd toen hij op de rails lag haar verklaring nu “gerelativeerd”.

Deze getuige, de beheerster van een kiosk op een van de perrons, is gisteren opnieuw verhoord door de officier van justitie in Schwerin, die de leiding heeft van het onderzoek naar de toedracht van de arrestatie.

Pag 4: "Stahl kon zijn werk niet aan'

De zes direct betrokken leden van het anti-terreurcommando van de grenspolitie, die tot nutoe alleen in eigen kring onder ede hadden ontkend dat Grams geëxecuteerd zou zijn, zijn gisteren voor een eerste justitieel verhoor overgebracht naar Schwerin. Met haar besluit om haar 55-jarige partijgenoot Stahl met vervroegd pensioen te sturen heeft de liberale minister van justitie, Sabine Leutheusser-Schnarrenberger, nu alsnog moeten toegeven aan grote politieke druk uit SPD en de grootste regeringspartij, CDU/CSU.

Officieel heet het dat het ambt van de hoogste Duitse openbare aanklager, die onder meer verantwoordelijk is voor opsporing en aanhouding van terroristen, geen verdere schade mag oplopen.

Stahl was al dagenlang in opspraak, niet alleen omdat hij voortdurend andere, soms zelfs botsende inlichtingen over het verloop van de arrestatie-actie had gegeven maar ook omdat hij sinds 27 juni eigen verantwoordelijkheid voor de gemaakte fouten probeerde af te wentelen. Namelijk op de onder Binnenlandse Zaken vallende recherche (BKA) en de grenspolitie (het anti-terreurcommando GSG-9), die de arrestatie-actie in Bad Kleinen uitvoerden.

Stahl, die sinds drie jaar in functie was, werd ook verweten dat hij zijn werk niet aankon. In zijn juridisch-ambtelijke apparaat in Karlsruhe werd hem kwalijk genomen dat hij bij de voorbereiding van de arrestatie intern te solistisch had geopereerd. De FDP had hem steeds de hand boven het hoofd gehouden, maar dat werd politiek praktisch onmogelijk nadat de minister van binnenlandse zaken, de CDU'er Rudolf Seiters, zondag was afgetreden. Seiters deed dat immers óók omdat hij niet langer politieke verantwoordelijkheid wilde dragen voor onvolledige of foute informatie van BKA en grenspolitie en voor vragen wie wie de schuld geeft.

Stahl, die voordien geen ervaring bij het openbaar ministerie had maar onder meer advocaat en wethouder van justitie in Berlijn was, werd in 1990 benoemd tegen de zin van kanselier Helmut Kohl, die een voorkeur had voor het SPD-Bondsdaglid Wilfried Penner (nu een van Stahls scherpste critici). Over Stahls competentie waren al eerder twijfels gerezen. Niet alleen was er in de permanente strijd tegen de terroristische Rote Armee Fraktion (RAF) al jaren geen succes geboekt, maar ook moest hij herhaaldelijk meemaken dat openlijk de draak werd gestoken met zijn opsporingsbeleid.