MANFRED KANTHER; Loyale ijzervreter

BONN, 6 JULI. Over een maand of 15 zijn de volgende Bondsdagverkiezingen. Hier en daar in de CDU/CSU, de grootste Duitse regeringspartij, wordt er wel over geklaagd dat de partij langzamerhand te weinig “profiel naar rechts” heeft en aan die kant dus kwetsbaar is voor de zuigkracht van partijtjes als de Republikaner. Dit temeer omdat de economische recessie, het permanente asiel- en vreemdelingendebat en de voortdurende rechts-extremistische aanslagen de grote thema's zijn onder de Duitse bevolking.

Met de recente vervanging van de "verbruikte' Beierse minister-president Max Streibl door de belijnde conservatief Edmund Stoiber heeft de CSU onlangs alvast haar taxatie van het heersende politieke weerbeeld weergegeven. Kanselier en CDU-voorzitter Helmut Kohl heeft gisteren een vervanger voor de zondag afgetreden minister van binnenlandse zaken Rudolf Seiters gekozen die onder applaus van de rechtervleugel aantreedt. Dat de oppositionele SPD boos reageerde, ja zelfs een beetje naar Seiters leek terug te verlangen, was niet verbazend. Ook daar is bekend hoe de wind waait.

Law and order en de 54-jarige Hessense CDU-voorzitter Manfred Kanther, de nieuwe man op Binnenlandse Zaken in Bonn, hebben wat met elkaar. De jurist Kanther liet dat gisteren op zijn eerste persconferentie direct uitkomen: “Ik zal er alles aan doen dat de handhaving van recht en wet ook in geestelijk opzicht een kans krijgt.” Zo had hij er nog een paar. De verantwoordelijken voor het pijnlijke geharrewar over de toedracht van de arrestatie van twee RAF-verdachten, vorige week zondag op het station van het Mecklenburgse plaatsje Bad Kleinen, intussen het bekendste spoorwegknooppunt van Duitsland, zullen er nog van lusten. Zij, mensen in de top van de recherche (BKA) en de grenspolitie dus, mogen verwachten dat er zometeen “consequenties” getrokken zullen worden, beloofde Kanther.

De liberale FDP, die al onder vuur ligt van de geduchte CSU-scherpschutter Stoiber, verborg haar schrik achter een aanbod van “faire samenwerking”. Wat daarvan ook mag worden, voor de wederzijdse profilering in coalitieverband van FDP en CDU/CSU lijkt de nieuwe minister in elk geval een aanwinst. Maar de in 1939 in Schweidnitz (Silezië) geboren Kanther, protestantse vader van zes kinderen, is méér dan een rechtse houwdegen, méér dan zomaar lid van de conservatieve Stahlhelm-groep binnen de CDU.

De links-liberale Süddeutsche Zeitung wijst vandaag op zijn lange politieke ervaring. Hij is, meent het blad, “een man van formaat”, “moedig, ijverig, gedisciplineerd, loyaal”. In 1970, hij was toen 31, haalde Alfred Dregger, de Hessense CDU-vorst, Stahlhelm-chef en latere fractievoorzitter in de Bondsdag, hem naar de regionale hoofdstad Wiesbaden. Daar is het vooral Kanther geweest die de CDU in 1987 aan de macht hielp. Het Hessense premierschap moest hij laten aan de man van het midden, Walter Wallman; zelf werd hij - tot een coalitie van SPD en Groenen de macht in 1991 heroverde - minister van financiën.

Sindsdien was de zelfbewuste en als scherpe conservatieve debater gevreesde Kanther in Wiesbaden partij- en fractievoorzitter. En tegenpool van Joschka Fischer, de gewiekste Groene minister van milieu, die het gezicht van de Hessense coalitie meer bepaalt dan SPD-premier Hans Eichel. Voor Fischer is het jammer dat Kanther zijn volgende politieke gevechten in Bonn gaat leveren, maar dat is Kohls zorg niet.