Tante Lien

Wieteke van Dort als Tante Lien: Liedjes van verlangen. (Philips 518 055-2)

Willem Wilmink is dichter en tekstschrijver uit Twente; Wieteke van Dort komt uit het goede oude Indie van voor de onafhankelijkheid. Als Tante Lien, cabaretiere en zangeres, houdt ze het vuurtje brandend waaraan tal van oud-Indischgasten zich zo graag koesteren: dat van snikkende weemoed, herinnering, nostalgie, heimwee. De combinatie Wilmink/ Tante Lien zorgt op de nieuwe cd van Wieteke van Dort, Liedjes van verlangen, voor enkele onbekommerd-gevoelvolle liederen die op wonderlijke wijze verstoken zijn van gemakkelijk sentiment. Voor heimwee hoeft niemand zich te schamen: dat vertellen ons alle negentien liedjes. Wie, ooit, in Indie woonde leeft na de repatriering voorgoed in twee werelden, die van de oost en de west.

Willem Wilmink weet in het eerste nummer, Van moederland naar vaderland, in de tekst een verrukkelijk-elegische sfeer op te roepen. Achter de nostalgische regels gaat een opmerkelijke visie schuil: het Indie van vroeger bestaat nog steeds, het ligt aan de grijze Noordzee en tussen Assen en Maastricht. Dat Indie heeft niets met dat Indie van toen te maken, het is een heel nieuw Nederlands-Indie geworden, een tot geografische werkelijkheid geworden hersenschim. Mooi zijn Wilminks regels uit Is het dan niet waar: "Als je weer eens hebt gedacht/ aan de Gordel van Smaragd,/ hou die zachtheid dan maar voor jezelf.' Met "zachtheid' is de sfeer van deze cd goed weergegeven. Muziek, de songs van andere schrijvers, het onvervalst Indische van Wieteke's stem, de suikerzoetheid van elke lettergreep en elke noot, de soepele melodieen maken de Liedjes van verlangen muziek om met de ogen dicht weg te dromen. Te denken aan hoe het toen was en weer terug te zijn op de plaatsen, waarvan Nederland zoveel namen in Indische buurten telt: Timorstraat, Buitenzorgplein, Halmaheiralaan.

Wieteke van Dort als Tante Lien: Liedjes van verlangen. (Philips 518 055-2)