GSG-9; Een mythe verspeeld

BONN, 5 JULI. De GSG-9, het elite-commando van de Duitse grenspolitie met de bestrijding van terrorisme als speciale taak, heeft sinds de veelbesproken arrestatie in het station van Bad Kleinen van vorige week zondag ongetwijfeld een groot deel van zijn grote, bijna mythische reputatie onder de Duitse bevolking verspeeld.

Het speciale korps, dat gelegerd is in Hangelar nabij Bonn, omvat nu 220 man, die na een zeer scherpe psychische en fysieke selectie - slechts één op tien kandidaten wordt aangenomen voor de zware training als anti-terreurspecialist - door hun aanwezigheid al als een soort preventie tegen aanslagen moeten werken. Zij beschikken over helikopters, ultramoderne verbindingsapparatuur, snelle auto's en een zeer gevarieerde bewapening.

Het besluit om de GSG-9 te vormen kwam in 1972, nadat de Duitse politie en de toenmalige minister van binnenlandse zaken, Hans-Dietrich Genscher, tijdens de Olympische Spelen van München een poging om de door een Palestijns commando gegijzelde Israelische atleten te bevrijden zagen eindigen in een gruwelijk bloedbad.

De Duitse "groene baretten' kregen vervolgens in één klap een wereldwijde faam toen zij in 1977 in een perfecte nachtelijke actie over vele duizenden kilometers een gekaapt Lufthansa-vliegtuig in Mogadishu wisten te bevrijden. Die kaping was onder meer gedacht om kanselier Helmut Schmidt en zijn kabinet ertoe te bewegen om drie in Duitsland gevangen top-leden van de zogeheten Baader-Meinhofgroep vrij te laten. Vrijwel direct na de actie van het GSG-9 commando pleegde dat trio zelfmoord in een zwaarbeveiligde gevangenis in Stuttgart-Stammheim.

De vraag of het om zelfmoord of een justitiële moord was gegaan hield veel Duitsers nog lang bezig. En wel zo, dat het Stuttgartse zelfmoordtrio negen jaar na de studentenrevolte van 1968 een martelaars-status kreeg en daarmee voorloper werd van de terroristische Rote Armee Fraktion (RAF). Het is dus niet zonder ironie dat de GSG-9 zijn reputatie anno 1993 weer gedeeltelijk heeft verspeeld bij de arrestatie van twee verdachten uit een volgende RAF-generatie.

Ironisch zou het ook zijn als leden van zo'n specialistische, hard-militaire mannengemeenschap het hoofd bij een arrestatie-actie zouden zijn kwijtgeraakt, dat wil zeggen: in wraak-woede een arrestant zouden hebben gedood, terwijl de hele eenheid daarover vervolgens naar een eigensoortig esprit de corps deze leden dekt. Want dan zou, de SPD heeft daarop gisteren al gewezen, niet alleen de reputatie maar het bestaan van de eenheid zelf twijfelachtig kunnen worden.