Tazelaar

In het Zaterdags Bijvoegsel van 12 juni geeft Van Lennep een karakteristiek van de "geboren verzetsheld' Peter Tazelaar.

Uiteraard blijven in zo'n column vele facetten van het doen en laten van deze moedige durfal onbesproken. Maar het gaat mij te ver om aan hem toe te kennen, dat hij - na zijn dropping in Friesland, einde 1944 - ""al snel een bloedig spoor door de provincie trekt''. Inderdaad heeft in die periode een groot aantal lieden van het verzet zijn daden met de dood moeten bekopen, maar niet als gevolg van onzorgvuldigheid van Tazelaar (toen "Tony' geheten). Ik heb hem toen mogen meemaken en was gemponeerd door zijn inspirerende werkwijze.

""De een na de andere vallen zijn telegrafisten weg, tot hij er eentje weghaalt bij een ondergedoken RAF-crew'', schrijft Van Lennep. Evenwel, de telegrafist, Lykle Faber, die met hem gedropt werd, is tot de bevrijding als zodanig werkzaam geweest, maar de Engelse marconist Alfred Springate - lid van een ondergedoken RAF-vliegtuigbemanning (5 man) die we in en rond ons Friese dorp Gaastmeer langer dan een half jaar onder onze hoede konden hebben - was een welkome aanvulling. Bij diens eerste zendbeurt viel het in Engeland onmiddellijk op dat iemand anders aan de sleutel zat. Met Alfred Springate heb ik nog steeds contact. De enerverende belevenissen toen zijn waardevolle herinneringen geworden.