SCHARROO

Over het vooroorlogse officierenkorps in Nederland is het een en ander geschreven op de opinie-pagina's van de afgelopen weken en hierbij is kolonel Scharroo in het bijzonder als exponent van het pro-duitse gevoel naar voren gekomen.

Bij het breken van een lans voor de arme kolonel gebruikt mr. L.J. Pieters (NRC Handelsblad, 29 juni) echter de verkeerde argumentatie door te stellen dat de kolonel "integendeel' geen NSB'er maar "konings- en Oranjegezind' was.

Het is mogelijk dat de kolonel Scharroo tijdens de meidagen 1940 volte face heeft gemaakt voor wat betreft de NSB en Mussert; maar in het begin van de jaren dertig (herfst en 23 december 1930) heeft hij bijeenkomsten gehad met Mussert en andere "verontruste Nederlandse burgers van naam'. Een en ander leidde tot oprichting van de NSB als politieke partij. Het partijprogramma van toen spreekt niet over koningshuis noch nationale vlag “omdat deze onaantastbare symbolen van de eenheid der natie boven discussie verheven zijn”, zegt de toelichting.

Na de verkiezingsnederlaag van 26 mei 1937 werd op de Goudsberg bij Lunteren een evaluerende bijeenkomst gehouden uiteraard onder leiding van Mussert. Aan het slot werd het Wilhelmus gezongen gevolgd door Een vaste burcht is onze God.

Koningsgezinde, verontruste burgers van naam, genteresseerde buitenstaanders en halve meelopers van christelijken huize, konden in ieder geval wat vorstenhuis en christendom betreft, gerust zijn. Zo ook wellicht onze kolonel en of hij drie jaar later inderdaad 180 graden gezwenkt is: we kunnen het hem niet meer vragen. (De bovenstaande gegevens zijn ontleend aan "Mussert, een politiek leven' van Jan Meijer).