POETRY

Poetry International: een hele week prachtige avonden, een fijn publiek en ondanks stakingen van het openbaar vervoer, ook op die avond een goed gevulde zaal.

Goede stukken in de pers. De laatste avond, zaterdag, tot het laatste ogenblik bleef het publiek in de bomvolle zaal roerloos luisteren. We mochten toch wel spreken van een succes. Het is helaas de laatste avond en de dichters moeten weer vertrekken naar hun eigen land. Er moet afscheid genomen worden. Je wilt nog even met elkaar praten en eindelijk kan er een glas geheven worden. Het bier was op en er was bijna geen whiskey meer. De 6 flessen die er waren voor de hele week waren op. Besloten werd bij de bar wat bij te halen. Martin Mooij, heel verkouden, voorop en achterom naar de bar. We deden dit te openlijk en dat schoot kennelijk redacteur Reinjan Mulder in het verkeerde keelgat (NRC Handelsblad, 21 juni). De ene dag nog vol lof, en dan misselijke opmerkingen over zo'n bijzaak. Doet dit iets af, aan de avond die er nooit meer zal komen, die waarschijnlijk éénmalig zal zijn? Dit wist het publiek, maar niet de verslaggever. Het kwam voor die speciale avond. De dichters voelden deze spanning en hadden er behoefte aan om even te praten met elkaar en over het publiek. Afscheid van elkaar en van Poetry te nemen.