Fae Myenne Ng

Fae Myenne Ng: Botten (Bones). Vert. Han Meijer. Uitg. Uitg. Agathon, 175 pag. Prijs ƒ 29.90.

Fae Myenne Ng past in de school van Maxine Hong Kingston en Amy Tan. Net als deze schrijfsters is ze van Chinese afkomst en beschrijft ze de aanpassingsmoeilijkheden die Chinese immigranten in Amerika hebben. Die moeilijkheden worden niet minder naarmate de generaties elkaar opvolgen, maar wel anders. In Botten worden de wederwaardigheden van een naar San Francisco geëmigreerde familie beschreven door de oudste dochter, Leila. Het verhaal draait om het ongeluk dat het gezin sinds de komst naar Amerika heeft getroffen, en dat zijn dieptepunt vindt in de zelfmoord van de middelste dochter Ona. Iedereen denkt daaraan schuld te hebben: de moeder, Mah, omdat ze ooit een buitenechtelijke verhouding heeft gehad, de vader, Leon, omdat hij de belofte om de botten van zijn grootvader opnieuw te begraven, niet gehouden heeft. Leila verwijt zich dat ze niet genoeg naar haar zuster heeft geluisterd en probeert intussen te schipperen tussen de Chinese leefwijze van haar moeder en de Amerikaanse gewoontes van haar echtgenoot.

Hoewel dit boek een paar mooie scènes bevat over het drukke straatleven in Chinatown, missen de personages de exuberantie en de humor van die van bijvoorbeeld Amy Tan. Wanneer de hoofdpersoon zegt: "Wat ik wilde was vergeten. De schuld. De drukkende angst. Ik wilde een vergiffenisritueel. Ik wilde een ritueel om te vergeten,' dan wil je graag wat meer over die schuld en angst weten. Maar de schrijfster zakt steeds weg in details die er niet toe doen. Af en toe maakt de toch al vlakke stijl een zwieper richting Boeket-reeks: "Ik wist dat er een diepe eenzaamheid in Nina school.'