Alles over de dood in een "glossy magazine'

ROTTERDAM, 1 JULI. De dood is "in'. Het is niet alleen een geliefd discussie-onderwerp - van abortus-provocatus tot de pil van Drion. Ook voor de uitvaart zelf is steeds meer belangstelling. Uitvaartbegeleiders verheugen zich in een toenemende populariteit, evenals grafkunst, de rouwkoets, live-muziek bij de begrafenis en een uitvaartonderneming waar enkel vrouwen werken. En nu is er ook een publiekstijdschrift over de dood: Mortalis, een glossy, 51 pagina's tellend tijdschrift dat in een oplage van 7.000 te koop is.

“Uit de uitvaartbranche kwamen signalen dat er behoefte is aan dit blad”, aldus "bladmanager' Thorold Wevers. “Uit onderzoek bleek inderdaad dat één op de drie mensen boven de achttien zich bezighoudt met zijn eigen uitvaart en daar meer over wil weten.” In het eerste nummer is onder andere een artikel gewijd aan ecologische beheer van begraafplaatsen, aan de gebroeders Klijsen (“net als hun vader grafdelver”) en aan de supermarkten van de rouw: “In Frankrijk inclusief winkelwagentje.” Onder de kop "kiepen en wegwezen' wordt geschreven over begraven "van gemeentewege'.

In een aparte rubriek komen juridische vragen over begraven en cremeren aan de orde: “Toen mijn vader overleed heeft mijn moeder een familiegraf gekocht. Onlangs is zij zelf overleden. Wie is nu eigenaar van het graf?” Antwoord: de gezamenlijke erven. In de advertenties worden lijkwagens aangeboden, keramische sierurnen en graftombes met eeuwigdurend recht: “Na aankoop restauratieplicht, zes overledenen kunnen worden bijgezet.” Als exclusief lezersvoordeel wordt het boek Het is stil in huis, over de dood van een huisdier, aangeboden met vier gulden korting.

Voor de begrafenisbranche is een aparte uitgave van Mortalis, met acht extra pagina's over bijvoorbeeld een onderzoek van de arbeidsinspectie op begraafplaatsen. “Dat is niet interessant voor het grote publiek”, legt Wevers uit. “Evenmin als advertenties voor poeders tegen vochtverlies of cosmetica om een gewonde op te lappen.” In de branche wordt het tijdschrift voorlopig gratis verspreid, leken betalen ƒ 4,95 voor een exemplaar.

De dood, ben je daar niet na een paar nummers over uitgeschreven? “Welnee”, zegt Wevers. “We hebben nog veel onderwerpen in petto, zoals zeemansgraven, rouwverwerking, begraven in verschillende culturen en het invriezen van doden.'