Frisse vrouwenstemmen redden optreden familie Marley; Steeds hogere sprongetjes

Concert: Ziggy Marley and the Melody Makers. Gehoord: 28/6 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 29/6 Nighttown, Rotterdam.

De band waar Ziggy Marley zijn opwachting mee maakte in Paradiso bestond uit een stuk of veertien mensen. Dan liepen er ook nog een paar onduidelijke types over het podium te scharrelen met stapels handdoeken, tasjes en flessen water, en aan de zijkant zaten twee peuters met hun oppas. Dit groepje ongeregeld deed er een uur over om op gang te komen, maar het tweede deel liep nog uit op een volwaardig concert, dat werd afgesloten met een aantal beschaafd gemoderniseerde versies van nummers van vader Bob.

Vier kinderen van de grote reggae-zanger stonden daar. De als een slaapwandelaar rondlopende tweede zanger was broer Stephen en twee van de drie sprankelende zangeressen/danseressen waren Sharon en Cedella Marley. Zanger/gitarist Ziggy doet in uitstraling niet alleen onder voor zijn vader, maar ook voor zijn zusters. De dreadlocks hingen hem om het hoofd als de takken van een treurwilg en zijn voordracht had nauwelijks gedrevenheid. Net als op de laatst verschenen cd Joy and Blues waren het bij het concert de helder opstijgende vrouwenstemmen die met hun koortjes de nummers moesten redden van een zompige langdradigheid.

De voor reggae typerende basis van diepe bastonen vervlochten met kale beats, die de knieën onbedwingbaar doet buigen en strekken, kreeg in het tweede deel van het optreden ook meer afwisseling binnen de song-structuur. Reggae-ritmes werden doorbroken met een rock-achtig refrein, zodat Ziggy gedwongen werd zijn stem flink te gebruiken. De lamlendigheid van het begin maakte daarmee plaats voor een voorzichtig enthousiasme. De drie zangeressen begonnen steeds hoger te springen en ook Ziggy en Stephen maakten een sprongetje. De paar nummers van Bob Marley die toen gespeeld werden, zoals I shot the Sherrif en Could you be loved, kregen gepaste uitvoeringen; met gevoel voor de traditie èn met eigentijdse toevoegingen als een razendsnelle rap en een stukje raggamuffin'. En links op het podium stond de derde generatie Marley al weer klaar: de twee peuters die de gebaartjes en bewegingen van de danseressen perfect imiteerden.

    • Hester Carvalho