Recordscores op "te korte' golfbaan

BOSCH EN DUIN, 28 JUNI. De winnende score van de Engelsman John Woof is de laagste die ooit gemaakt is in een nationale titelstrijd golf. Bovendien eindigden liefst negen spelers onder par (standaard aantal slagen dat voor een bepaalde baan staat), onder wie vijf Nederlanders. Woof won dit weekeinde op de baan van Golfclub De Pan in Bosch en Duin het NedCar Open met een laatste ronde van 69 en een totaal over vier ronden van 279 slagen, negen onder par. Tweede en eerste Nederlander werd Ruud Bos met twee slagen achterstand. De derde plaats was voor Maarten van den Berg, die in de strijd om de beste amateur in een verlenging Rolf Muntz versloeg.

Martin Roesink won het nationaal open in 1967 nog met een score van 272 op de oude Amsterdamse Golf Club, maar de lengte van die baan kwam toen overeen met een par van 69. De par op de De Pan is 72. Voor het grote aantal spelers onder par zijn twee redenen aan te wijzen. Het niveau in ons land is in korte tijd gestegen en de baan van De Pan, die dateert van 1929, is verouderd voor topgolfers. Elf jaar geleden werd het Nederlands Open voor het laatst op De Pan gespeeld. In een veld met spelers als Ian Woosnam, David Feherty en Gordon Brand kwam kampioen Paul Way toen tot 276 slagen, twaalf onder par. Ruud Bos zou toen met zijn totaal van 281 zevende zijn geworden.

Op een baan als De Pan zou een groot internationaal toernooi nu niet meer gehouden worden. Een jaar of vijftien geleden zijn ballen en stokken in de greep gekomen van de technologie. Door de sterke verbetering van het materiaal zijn golfers verder gaan slaan en zijn de meeste banen aangelegd vóór 1980 te kort geworden voor topgolf. Robert Loesberg leverde op de laatste dag dat bewijs nog eens extra door een albatros te maken. De eerste hole van De Pan is een par-5 van 444 meter. Loesberg had na een verre drive voor zijn tweede slag niet meer nodig dan een ijzer-5. Tot ieders verbazing verdween de bal in de hole voor een 2.

Vooral de eerste dag werden er lage scores gemaakt. Titelverdediger Constant Smits van Waesberghe maakte 65 en evenaarde het baanrecord van Paul Way. In dezelfde driebal maakte Michael Vogel 67 en Jonas Saxton 68. Gezamenlijk produceerden ze 21 birdies. Zo fraai als het klinkt, voor Van Waesberghe was het een slechte score om het toernooi mee te beginnen. Hij staat bekend om een groot verval in zijn scores en de vraag was hoeveel meer slagen hij de volgende ronde nodig zou hebben. Het werden er 12 (77). Hij kwam niet verder dan de dertiende plaats. Zonder een zekere regelmaat is een plaats bij de top in golf niet haalbaar. Wat dat betreft had het Brabantse talent beter een andere voornaam kunnen hebben.

Winnaar John Woof is de professional onder de professionals. De 36-jarige Engelsman beheerst alle facetten van het vak. Hij zwaait de scepter op de Rijswijkse Golfclub, geeft veel lessen, beheert de winkel, organiseert toernooien en speelt wedstrijden. Na verblijven in Ierland, Denemarken en Spanje kwam hij in 1980 naar Nederland, waar Rijswijk zijn vierde club is. Woof is zo'n sportman die evengoed in een andere balsport succes had kunnen hebben. Hij had veel kunnen bereiken in tennis en tafeltennis, maar koos voor golf. Drie jaar geleden werd hij Europees kampioen bij de clubprofessionals en speelde hij mee met het Europese team tegen de Amerikanen.

Door zijn routine heeft Woof weinig oefening nodig. Eenmaal op de baan staat zijn mentaliteit hem verder bij. Gevraagd naar een reden voor zijn goede spel was zijn antwoord: “Ik zou het niet weten.” Die nonchalance is precies wat hem onderscheidde van zijn directe tegenstander in de laatste ronde, Ruud Bos. Woof volgt zijn instinct en heeft niet veel tijd nodig voor beslissingen. Bos heeft veel methodes in zijn spel ingebouwd, waardoor het enige tijd duurt voordat hij slaat. Maar zolang hij in de belangrijkste ronde een score maakt van 68 is het kennelijk de stijl die bij hem past. Golf is een spel dat onthult en past bij iedereen. Zoveel verschillende karakters, zoveel verschillende stijlen.