Dansen op de Gay Games

Het bidbook voor de Gay Games 1998 in Amsterdam is uit. De vijfde editie van dit evenement wordt eens een keer niet in Noord-Amerika georganiseerd. En Amsterdam opteert. Na een paar maal te hebben misgekleund in de kandidaatstelling voor de Olympische Spelen is er nu een goed alternatief. Amsterdam heeft 't, want het is "the Gay-Way to Europe'.

Het bestuur, onder leiding van Marjo Meijer en dat verder ondermeer bestaat uit Nederlands beste scheidsrechter John Blankenstein, heeft lang gebrainstormd. Amsterdam is als locatie gekozen omdat “toeristen uit heel de wereld naar de hoofdstad komen om wat van de homo-lesbische sfeer op te snuiven”. Bovendien mag Nederland worden beschouwd als het ideale gastland “omdat de Nederlandse samenleving de homo's en lesbiennes uit rest van de wereld inspireert”.

Het evenement moet worden gehouden tussen 1 en 8 augustus, want de eerste tien dagen van die maand zijn de droogste van het jaar. Het Museumplein wordt gezien als de ideale plek voor Pink Village, een soort olympisch dorp. De opening zal plaatsvinden in het nieuwe Stadion Amsterdam, waar in en rondom ook het voetbaltoernooi is gepland. Bodybuilding en worstelen moeten een publiekstrekker worden in de Koningszaal van Artis. En Amsterdam hoopt op de primeur van het onderdeel dansen op de Gay Games. Een sport in opkomst volgens de organisatie, net als rolstoeldansen. In Hotel Krasnapolsky.

De kosten zijn geraamd op vier miljoen gulden. Er is geen enkele definitieve toezegging, maar de organisatie rekent op subsidie van WVC, de gemeente Amsterdam en de provincie Noord-Holland. Tenslotte maakt burgemeester Van Thijn deel uit van het Comité van Aanbeveling en heeft ook minister d'Ancona zich een voorstander getoond.

“Steeds meer homoseksuele sporters geven er de voorkeur aan te sporten in een voor hen vriendelijker omgeving, hoewel er vanuit de traditie en integratie veel in gewone clubs wordt gesport.” Er zijn natuurlijk al de paralympics voor gehandicapten, de Maccabi-spelen in Israel, de spelen voor militairen. En er komen ongetwijfeld nog spelen bij voor kleurlingen, SM'ers en roodharigen. De maatschappij wordt een verzameling eilandjes waarin de acceptatie steeds meer afneemt. Sport op grond van seksuele geaardheid moet net zo onnodig zijn als een wilde voetbalbond voor allochtonen. De echte topsporters zullen zich trouwens op dit evenement niet graag blootgeven.