Een begaafde en charmante Afrikaanse persoonlijkheid; Baaba Maal blijft zichzelf

Concert: World Roots Festival met o.a. de Senegalese zanger Baaba Maal & l'Orchestre Daande Lenol. Gehoord: 25/6 Melkweg, Amsterdam. Het festival wordt vanavond vervolgd met o.a. Classic Swede Swede en Fatala, en zondag besloten met de Kuni Kids en Son Latino.

Met de Senegalese zanger Baaba Maal gaat het uitstekend. Zijn stem lijkt iets voller en feller geworden, zijn optreden verloopt ogenschijnlijk nog meer vanzelf, maar verder lijkt er maar weinig te melden. Een nieuw kapsel, wat nieuwe kleren en een paar aangeleerde woordjes Engels, het zijn geen feiten voor een brandend betoog. Ook aan zijn band Daande Lenol is sinds '89 maar weinig veranderd. Er staan nog steeds negen man op het podium met rechts van Maal de onafscheidelijke tweede vocalist Mansour Seck. Ook draait het nog steeds om de polyritmiek; de drie man sterke percussiegroep zet duidelijk de toon, met de tama, de kleine 'talking drum' als de meest gezaghebbende stem. Gitaar, basgitaar, synthesizer en westers drumstel spelen een bescheiden rol in de marge. Het lijkt dus allemaal "oude koek', maar dat is in dit geval juist het bijzondere. Want Maal maakte de laatste jaren wel een tournee door Amerika, kwam wel onder contract van Mango, een logo van het label Island, trad wel op met Peter Gabriel, maakte wel een lp met 'rootsragga' zanger Macka B en weet dus waar diverse Abrahams de mosterd halen.

Dat hij desondanks doorgaat met waar hij mee bezig was, kan maar één ding betekenen: een sterk geloof in zijn eigen boodschap. Landgenoot Youssou N'Dour keerde terug op zijn schreden, de Malinees Salif Keita zwalkt van hot naar her, maar Baaba Maal trekt al jaren een kaarsrecht spoor. Niet merkbaar onder de indruk van drumcomputers of samplemachines, niet gemponeerd door loeiende gitaren en dito synthesizers en nauwelijks vatbaar voor glamour en sex. Hij zingt zo mooi als hij kan, en dat is heel mooi, laat zijn band de fraaiste ritmische patronen weven, die knap opwindend zijn, en hoopt er verder het beste van. Baaba Maal is een ster zonder allures. Een gastoptreden van de Malinese zangeres Oumou Sangare? Dat overkomt me niet elke dag! Allerlei amateurs met geldingsdrang op het podium laten zingen of springen? Ach, waarom niet. Een verzoek om een liedje met de akoestische gitaar? Als mensen dat nou leuk vinden. De Senegalese zanger en bandleider Baaba Maal is een man om te benijden. Want zelfbewust, muzikaal begaafd, tolerant en ook nog charmant, wie zou dat niet willen zijn?