De letter C

Mijn vriend A. die zich te dik achtte, stapte na vier weken vermageren naar winkel B. om een weegschaal te kopen zodat hij met eigen ogen kon zien hoeveel hij wel niet was afgevallen.

De winkel had er een: een digitale, voor ƒ 58,50. Zich verkneukelend wandelde A. niettegenstaande de zomerse hitte in gestrekte pas naar huis, ontdeed zich van al zijn kleren en stapte verwachtingsvol op de weegschaal.

Op het ruitje was niets te zien.

Hij stapte er af en tikte er op, als op een barometer. Dat wil wel eens helpen, tot hij besefte dat de schaal nu geen gewicht droeg. Hij ging er met één been op staan terwijl hij met de andere grote teen op alle knopjes drukte. Weer niets. A. kleedde zich weer aan, stopte de machine met enige moeite weer terug in de verpakking en liep terug naar de winkel.

""Hij doet het niet.''

""Ja, maar u heeft er ook geen batterijen in zitten.''

""Maar mevrouw, dat had u er dan wel bij moeten zeggen. De schaal was ingepakt. Hoe kon ik dat nou weten?''

""In elke machine horen batterijen en die moet u er natuurlijk apart bij kopen.''

A. mopperde nog dat als hij een horloge kocht hij er ook niet apart batterijen bij moest kopen en ging weer op de terugtocht met schaal plus batterijen. Het leek net of het warmer was geworden. Thuis deed hij de batterijen erin, kleedde zich geheel uit, nam plaats en bekeek genteresseerd het ruitje.

Negentig kilo.

Dat kon niet. Vier weken eerder was hij honderzeven kilo geweest en zeventien eraf, nee dat bestond eenvoudigweg niet.

Hij stapte half van de machine af, en beroerde met zijn ene teen de knoppen. Daarna ging hij er weer helemaal op staan.

Negentig kilo.

Zuchtend kleedde A. zich weer aan, pakte de machine in en stapte door de zonnige straten terug naar de winkel.

""Hij doet het nog niet. Hij wijst te weinig aan.''

De mollige winkeldame ging er op staan.

Veertig kilo.

""Ziet u wel. Hij doet het.''

""Mevrouw, u bent geen veertig kilo.''

""Ja hoor, ik ben heel licht,'' zei ze en ze hield haar buik in.

Daar kwam de filiaalchef, een twee meter hoge kleerkast.

Hij nam plaats op de schaal.

Zeventig kilo.

""Ja,'' zei de man, ""hij doet 't niet. U krijgt een andere.''

""Nee,'' zei A. ferm, ""ik vertrouw die machine niet. Heeft u geen ander merk?''

""We hebben alleen dit merk. In twee uitvoeringen. Die u daar heeft, van ƒ 58,50 en een duurdere van ƒ 88,50. Die is natuurlijk veel beter.''

""Nou, dan neem ik wel die duurdere en dan betaal ik dertig gulden bij.''

""Nee. Veertig gulden.''

""Veertig?''

""Ja, die heeft andere batterijen. Grotere.''

A. betaalde veertig gulden en wandelde nu de wel zeer bekende weg naar huis. De zon bleek nog hoog aan de hemel staan. Hoger haast.

Hij kleedde zich voor de zoveelste maal uit, stapte op de schaal en tuurde naar het ruitje. Daar verscheen de letter C.

A. stapte weer af, tikte met zijn teen tegen alle knoppen en ging weer staan.

De letter C.

Hij kleedde zich maar weer aan en belde met de winkel. De klerenkast kwam aan de telefoon.

""Ik ben die man van de weegschaal,'' zei A. ""Deze doet het ook niet.''

""Weer een verkeerde gewicht?''

""Nee, de lette C.''

""Oh, de letter C. Dat betekent dat er iets niet klopt,'' zei de chef geruststellend.

""Ja hoor 's,'' zei A., ""bent u nog open? Dan kom ik meteen langs.''

""Nee,'' zei de man, ""we zijn net dicht. U kunt maandag de machine omruilen.''

""Ik wil hem helemaal niet omruilen,'' zei A., licht zwetend, ""ik vertrouw die machines niet meer. Ik wil gewoon mijn geld terug.''

""Nee, dat kan niet,'' zei de man. ""Dat kunt u op de bon lezen. Goederen worden slechts...''

""Luister 's even goed,'' onderbrak A., ""er zijn twee mogelijkheden. Of ik krijg maandag mijn geld terug, of ik kom vanavond de machine terugbrengen zonder geld terug te krijgen. Omdat er dan niemand is om hem te ontvangen zal ik genoodzaakt zijn hem door de winkelruit naar binnen te werpen.''

Het bleef lang stil aan de andere kant. ""U meent het werkelijk,'' zei de filiaalchef. Hij vroeg het zich niet af, maar constateerde slechts.

""Ja,'' zei A. ""Ik meen het werkelijk.''

""Wel, komt u dan maandag maar langs. U krijgt uw geld terug. Bij hoge uitzondering.''

Toen A. hem op maandag terugbracht viel het hem wel op dat niemand vriendelijk of aardig tegen hem deed. Een beetje alsof het zijn schuld was dat die machines niet deugden.