Koerdische terreur

DE LEIDER van de (Turks-)Koerdische Arbeiderspartij (PKK), Abdullah Öcalan, heeft ruim twee weken geleden een bloedige zomer beloofd, en West-Europa heeft daarvan gisteren geweten.

Nog maar enkele maanden geleden was er voor het eerst sinds lange tijd hoop geweest op een oplossing voor de slepende afscheidingsoorlog in het Koerdische zuidoosten van Turkije toen Öcalan eenzijdig een staakt-het-vuren afkondigde en Ankara een dialoog aanbood. Maar enerzijds de voortgaande contra-guerrillaactiviteit van het Turkse leger en anderzijds verzet van haviken binnen de PKK zelf hebben die hoop grondig de bodem ingeslagen.

De oorlog in Zuidoost-Turkije is inmiddels weer hoog opgelaaid en de PKK heeft met de reeks even goed-gecoördineerde als verwerpelijke terreuracties van gisteren de aandacht van Europese regeringen daarop willen vestigen. Dat is zonder twijfel gelukt. Maar of dat de Koerden ook zal helpen?

Het staat vast dat het Turkse leger een niets en niemand ontziende strijd voert met het officieel verklaarde doel de terreurorganisatie die de PKK in de ogen van Ankara is met wortel en tak uit te roeien. Het staat eveneens vast dat de PKK een even bloedige oorlog voert tegen de regering in Ankara en tegen iedereen die daarmee maar in de verste verte in verband kan worden gebracht. En zoals gebruikelijk in dit soort situaties is de plaatselijke bevolking het kind van de rekening.

DE TURKSE regering op haar beurt heeft na het bestandsaanbod van de PKK nagelaten politieke hervormingen aan te bieden en zo de positie van pragmatici binnen de PKK te schragen, waarbij het machtsvacuüm na de dood van president Özal ook een rol heeft gespeeld. Daarmee heeft zij niettemin duidelijk een grote kans op vrede laten liggen.

Het nieuwe PKK-geweld binnen Turkije en in West-Europa maakt het haar echter bijna onmogelijk alsnog met concessies te komen. Het leger, dat in het zuidoosten boven de civiele autoriteiten prevaleert, maar ook de publieke opinie in de rest van het land verhinderen haar een gebaar te maken naar wat als een terroristische organisatie wordt beschouwd, zeker nu die opnieuw toeslaat. Koerdische burgers en onschuldige gegijzelden betalen die impasse intussen met leed en bloed.