Opvoeders

W&O van 17 juni bevat een prachtig artikel van Rita Kohnstamm. Ik citeer enkele fragmenten: ""Wat is een goede psychosociale ontwikkeling? (...) Wie stelt daar de norm? Wat is een ideaal kind? (...) Een overheid die uitmaakt wat ouders (...) moeten nastreven is een eng vooruitzicht.

Toch is dat wat Diekstra voor ogen moet hebben met het Nationaal Centrum voor Opvoeding en Ontwikkeling (...)'' en: ""(...) het blijkt dat zij (familieleden) in de praktijk zelfs zoveel mogelijk worden buitengesloten, ook al willen zij nog zo graag voor hun kleinkind, neefje of nichtje zorgen (...)''

Tot zover de citaten. Wordt het niet tijd dat de "mondige burger' van de politieke partijen vraagt jeugd- en familierecht een plaats in het partijprogramma te geven, zodat kiezers weten wat zij in dit opzicht aan een partij hebben? Het zou mij niet verbazen als veel mensen graag zouden stemmen op een partij die hen als werkelijk "mondig' ziet. Dat zou inhouden dat mensen geacht worden te kunnen zorgen voor hun kinderen, en als dat nodig is voor andere kinderen in hun familie, zonder dat de overheid zich daarin mengt met een beroep op die stroming in de psychologie waar zoveel mogelijk brood voor de professionele hulpverlening inzit.