Stallone bedwingt de bergen als digitale sint-bernardshond

Cliffhanger. Regie: Renny Harlin. Met: Sylvester Stallone, John Lithgow, Michael Rooker, Janine Turner. In: 71 theaters.

Kosten noch moeite worden gespaard om ook Nederland ervan te doordringen dat de bioscoop de beste plaats blijft om films te bekijken, nee, te ondergaan. Het nieuwe Dolby Stereo Digital-systeem, dat geluid van 105 decibel uit zes kanalen laat komen (links, rechts, midden, twee kanalen achter in de zaal en een speciaal subwoofer-kanaal voor de zeer lage frequenties), beleeft deze week zijn première in Tuschinski 1, Amsterdam en Euro, Eindhoven. Beide theaters hadden zich geen betere gelegenheid voor hun primeur kunnen kiezen dan de Europese première van Cliffhanger.

Zoals de Amerikaanse bezoekcijfers aantonen verslaat Sylvester Stallone met Cliffhanger deze zomer zijn aartsrivaal Arnold Schwarzenegger in The Last Action Hero gemakkelijk, al moeten beiden hun meerderen erkennen in de dinosauriërs uit Steven Spielbergs Jurassic Park. Stallones alpinistische spektakel is in vrijwel alle opzichten een ouderwetse aktiefilm, waarvan het scenario geschreven lijkt voordat James Bond en Indiana Jones het genre begonnen te ironiseren. Als Stallone, een gedesillusioneerde mensenredder uit de Rocky Mountains, het noodsignaal ontvangt van vijf in de sneeuw gestrande burgers, besteedt hij rustig eerst een paar minuten aan het bespreken van zijn relatieproblemen met een helikopterpilote. Maar als ze hem weet te motiveren om nog een keer de berg op te gaan, dan bijt hij zich ook vast in die opdracht. Weinig kon onze held vermoeden dat de slachtoffers in feite gewetenloze en tot de tanden bewapende schurken zijn. Maar met de ravijnen, lawines, spelonken valt evenmin te spotten als met een ontketende Stallone, ook al ziet die er in weerwil van zijn filmnaam Gabriel eerder uit als een sint-bernard dan als een Engel van het Hooggebergte.

Het is duidelijk dat regisseur Renny Harlin, de Finse Paul Verhoeven die zich sinds het succes van Die Hard 2 in Hollywood specialiseerde in gecompliceerde aktiespektakels, meer interesse had voor de logistiek van de produktie dan voor het krakkemikkige scenario. Harlin biedt de kijker, die daar ook niet mee zit, wel honderd procent waar voor zijn geld. Cliffhanger knipoogt alleen in de titel naar de ouderwetse "serials', die op kunstmatige wijze steeds elke aflevering met een spannende climax beëindigden. Deze film is een aaneenschakeling van climaxen, met de meest geavanceerde technische middelen adembenemend in beeld gebracht. De Dolomieten, die in dit geval voor de Rockies door moeten gaan, zijn door de camera van Alex Thomson uit elke denkbare hoek in beeld gebracht zonder dat de toeschouwer ook maar een enkel moment de kans krijgt te twijfelen aan het realiteitsgehalte van de klauter- en glijpartijen. Als bonus bevat de film een verzameling ongemeen gemene booswichten en een stel luchtscènes met onverstandig behandelde vliegtuigen, die de subwoofer lekker aan het brommen zetten. Met filmkunst heeft Cliffhanger weinig uit te staan, het is eerder subliem vliegwerk.

    • Hans Beerekamp