GEIR KARLSTAD; Een pure stayer

De Noor Geir Karlstad, die zijn mooie schaatscarrière wegens rugklachten heeft afgesloten, is pas 29 jaar. Toch voelde hij zich al lang een veteraan. Want hij was, zei hij in 1992 in NRC Handelsblad “al sinds mensenheugenis” van de partij aan de top. In 1984, toen Falko Zandstra nog op de lagere school zat, deed hij in Sarajevo al mee aan de Olympische Spelen. Als jongetje mocht hij nu en dan al meetrainen met de vier beroemde S'en uit zijn land: Storholt, Stensen, Sjöbrend en Stenshjemmet. Dat was aan het einde van de jaren zeventig toen de Amerikaan Eric Heiden de grote vedette was. Karlstad vond in zijn loopbaan bekende Nederlanders op zijn weg: eerst Van der Duim en Vergeer, vervolgens Visser en Kemkers, daarna Veldkamp en Van der Burg en ten slotte Zandstra.

“Ik word oud”, zei Karlstad in hetzelfde vraaggesprek, “maar ik stap nog steeds met plezier het ijs op. Is de fun weg, dan stop ik ermee.” Karlstad was een pure stayer, om de korte afstanden bekommerde hij zich pas sinds 1988. Toen overtuigde trainer Finn Hodt hem ervan dat hij als ook allrounder grote mogelijkheden had. Desondanks slaagde de lange Noor er nooit in de Europese - of wereldtitel te veroveren. Op de 500 en 1500 meter moest hij te veel terrein prijs geven.

Na Sarajevo gaf hij ook bij de Winterspelen van Calgary (1988) en Albertville (1992) acte de présence. In Calgary beleefde hij een absoluut dieptepunt. Hij werd achtste op de vijf kilometer en de 10.000 meter voltooide hij niet. In Canada had hij het idee dat zijn wereld instortte. Hij nam zich zelfs voor nooit meer de baan op te gaan. Als verklaring voor zijn falen zei hij later: “Eind 1987 was ik ijzersterk, getuige mijn wereldrecords op de twee langste afstanden. Iedereen volgde me na die stunts. De radio, de televisie en de pers hingen steeds aan mijn lippen. Ik kwam veel te weinig aan trainen toe. En toen deed zich ook nog die vervelende affaire-Krosby voor.”

Karlstads landgenoot Krosby bekende destijds dat hij sinds 1985 verboden stimulerende middelen vanuit de Sovjet-Unie naar Noorwegen had gesmokkeld en dat Karlstad een paar keer als koerier had gefungeerd. Karlstad was echter in de veronderstelling dat hij onschuldige cadeaus vervoerde. In Albertville was de rijder uit Oslo uit op revanche: hij slaagde met een gouden medaille op de vijf kilometer. Op de tien kilometer, gewonnen door Bart Veldkamp, eindigde hij op de derde plaats. In de periode vóór de laatste Winterspelen was Karlstad het middelpunt van dopinggeruchten. Zijn hormoonhuishouding raakte bij zware inspanningen verstoord. Karlstad en zijn artsen hielden vol dat dat zeker geen gevolg was van het gebruik van doping. “Alle beschuldigingen zijn onrechtvaardig. Ik ben nog nooit positief geweest en ik ben toch al honderd keer gecontroleerd”, aldus de Noorse gentleman, die voor het eerst rugklachten kreeg na een val in zijn huis in 1990. Hij heeft twee operaties ondergaan. Bij de Winterspelen van Lillehammer is hij volgend jaar van de partij - als televisieverslaggever.