Gekartelde favorieten

Dood en beroemd. Dat zijn de zeven popsterren die door de Amerikaanse posterijen vereeuwigd zijn in de "Legends of American Music Series'. Het grote succes van de in januari uitgegeven Elvis Presley-zegel - nu al 500 miljoen verkochte exemplaren - bracht de U.S. Postal Service op het idee om nog zes andere postzegels te wijden aan kopstukken uit de geschiedenis van de rock 'n' roll en de rhythm & blues. Een gewaagde stap voor een instelling die zich tot nog toe voornamelijk beperkte tot het eren van obscure grootheden als Harriet Quimby en Samuel P. Langley (in de serie "Pioneer Pilots') en zeldzame inheemse vissoorten als de "Pumkinseed Sunfish'.

Afgelopen week werden de popzegels gepresenteerd en uitgegeven: frankeerwaarde 29 dollarcent. Elvis opende de serie; het felgekleurde portret van de artiest als jonge rocker was vorig jaar bij referendum verkozen boven een afbeelding van de opgeblazen King in Las Vegas-pak. Naast hem verschenen Bill Haley (1927-'81), bekend van "Rock Around The Clock'; Driftersleadzanger Clyde McPhatter (1933-'72), "de soepelste stem van de rhythm & blues'; Ritchie Valens (1941-'59), die de Mexicaanse original "La Bamba' onsterfelijk maakte; soulzanger Otis Redding (1941-'67), wiens "Try A Little Tenderness' dezer dagen postuum reclame maakt voor een quasi-tropische chocoladereep; Buddy Holly (1936-'59), componist van "Peggy Sue'; en de jazz- en blueszangeres Dinah Washington (1924-'63).

Er is natuurlijk van alles aan te merken op de selectie van de posterijen. Zo hoort de onbeduidende Haley, die ten onrechte jarenlang heeft volgehouden dat hij de rock 'n' roll eigenhandig had uitgevonden, duidelijk niet in het rijtje thuis; een betere keus was Little Richard geweest - maar die is nog springlevend. En wat te denken van het ontbreken van Jimi Hendrix, Janis Joplin en Jim Morrison? Waarschijnlijk waren die taboe omdat ze té opzichtig te gronde zijn gegaan aan seks en drugs, en hebben ze het afgelegd tegen de politiek heel wat correctere Dinah Washington (zwart en vrouw) en Ritchie Valens (Hispanic en tragisch verongelukt).

Maar met alle kritiek verdient het popzegelinitiatief van de Postal Service bewondering - en vooral navolging. Wat in Amerika kan, moet ook elders mogelijk zijn. Zeker in Nederland, waar de PTT een naam heeft hoog te houden op het gebied van innovatieve postzegelontwerpen. We kunnen zo een aantal series bedenken: Kopstukken van de Populaire Muziek, met onder anderen Rob de Nijs, BZN, André Hazes en Corry van de Rekels; Hollandse Meidengroepen, met Luv', Babe en de Dolly Dots; of Geniale Eendagsvliegen, met bijvoorbeeld Joey Dyser ("A 1000 Years'), Pussycat ("Mississippi') en Trafassi ("Wasmasjien').

Het beste is waarschijnlijk om gewoon te beginnen met De Geschiedenis van de Nederlandse Rock 1959-1984. Hierbij wat suggesties voor de PTT - over de keus van deze gekartelde favorieten hebben we niet eens lang hoeven nadenken. De belangrijkste genres zijn vertegenwoordigd, van de Indo-rock van de Blue Diamonds tot de Achterhoekse metal van Normaal. En als de PTT niet al te lang wacht, kunnen alle afgebeelde artiesten de Eerste Dag van Uitgifte nog levend en wel meemaken. Een geschikte emissiedatum ligt voor de hand: 14 april 1994, precies tien jaar na het laatste optreden van Doe Maar, de populairste groep uit de geschiedenis van de Nederrock.