De tijd van Bel Canto

The age of bel canto: Decca 421 881-2

Helemaal zoals vroeger wordt het nooit meer, al had men 29 jaar geleden toch het idee dat de glorievolle tijd van het bel canto werkelijk herleefde: wat Joan Sutherland, Marilyn Horne en Richard Conrad op de dubbel lp The age of Bel Canto lieten horen overtuigde als reconstructie van schoonheid en virtuositeit in Italiaans, Frans, Engels en Duits repertoire, uitgevoerd met adembenemende perfectie en opwindende vervoering. IJle, eindeloze lyriek in Und ob die Wolke uit Webers Der Freischütz; verbijsterende bravoure-duetten uit Semiramide van Rossini.

De heruitgave op cd brengt helaas lang niet alle 23 nummers terug: ondermeer soli van Horne (de Bolero van Arditti) en Conrad (een lieflijk Ferme tes jeux uit La muette de Portici van Auber) zijn weggelaten. De cd met 14 nummers concentreert zich op Sutherland, al laten Horne en Conrad zich nog steeds bewonderen in stukken zoals Tornami a dir uit Donizetti's Don Pasquale en Un ritratto? uit La straniera van Bellini. Horne is een mezzo als een vulkaan: van donkere diepten komt haar onstuitbare stem. Conrad, van wie ik daarna helaas nooit meer hoorde, is nog steeds uniek: een vrij zwevende lichte tenor met een ideaal timbre.

Ook geen verbetering: het papiertje met de wel erg beknopte lofzang op Sutherland, zonder biografische notities of toelichting op het repertoire. Bij de oude dubbel-lp zat een 35 pagina's tellend boekwerk met veel foto's, illustraties en studieuze teksten over zangers, componisten en uitvoeringspraktijken van vroeger. Nu wordt er reclame gemaakt voor al die andere Sutherland-heruitgaven op Decca, ook die van het destijds als 'concert van de eeuw' betitelde optreden van Sutherland, Horne en Pavarotti in New York in 1981. Daarop staat o.a. het terzet Angiol di pace uit Bellini's Beatrice di Tenda, dat vroeger ook op The age of bel canto stond, maar door Pavarotti wel veel minder mooi en liefdevol gezongen dan Conrad dat deed.

Wie de lp's heeft koestere die als geen andere. Maar wie niet weet wat hij mist en deze cd draait staat nog steeds paf over de dagen van weleer.

    • Kasper Jansen