Corrie de Bruin moet nog kiezen: kogel of discus

HENGELO, 21 JUNI. De autobus waarmee het internationale atletiekvolk vandaag verder reist naar de volgende pleisterplaats bevatte niet het zestienjarige uitblinkstertje van de Adriaan Paulen Memorial. Voor Corrie de Bruin, die gisteren met 18.12 meter Ria Stalman afloste als Nederlands recordhoudster kogelstoten, was vanochtend een proefwerk biologie op de Havo in Hardinxveld Giessendam het belangrijkste. De hele en halve profs van het deelnemersveld uit Hengelo meldden zich voor een busreis naar Cottbus. De vedetten hadden zich op een andere manier uit de voeten gemaakt. Olympisch kampioene Heike Drechsler bijvoorbeeld met een privé-vliegtuigje.

Corrie, het zusje van Erik de Bruin, die het matte gala van Hengelo ook met een opgewekt gezicht kon verlaten, verbeterde een negen jaar oud record. Ria Stalman vestigde dat in 1984, toen zij olympisch kampioene discuswerpen werd. Met 18.02 loste Stalman toen atletes af van wie zij vond dat zij de recordlijst niet waard waren. Stalman was een eenlinge, die veel meer en beter trainde dan de concurrentie en dat wilde zij gehonoreerd zien. Zij zag zichzelf overigens veel meer als discuswerpster, voor wie het kogelstoten op basis van de verzamelde kracht nationaal een eenvoudige prooi moest zijn.

Corrie de Bruin zei gisteren na haar verrassende prestatie dat zij nog geen echte keus tussen discuswerpen of kogelstoten heeft gemaakt. Zij weet ook nog niet wat te kiezen uit de grote evenementen, de Europese titelstrijd voor de jeugd - met een medaillekans - of het WK voor senioren en dus internationale belangstelling. De Bruin zal in de komende weken haar oor te luister leggen bij haar grote broer. Gisteren hielp Erik haar met een brede lach, een walkman en als coach, terwijl hij zelf zijn opwachting in de discusring maakte. Op haar elfde trad Corrie in zijn voetspoor, kind van ouders die de kogel en discus als huiselijk attribuut zagen. Haar moeder miste in 1968 de Olympische Spelen, hoewel zij en haar man en trainer overtuigd waren van het recht om uitgezonden te worden naar Mexico. Het duo praatte altijd wat zuinig over de hobby, net zoals Erik, die het lang deed voorkomen alsof de buitenwereld echt niet wist wat dat diskuswerpen nu eigenlijk voorstelde. Hij kwam wel altijd naar nationale kampioenschappen omdat hij vond dat niemand anders dan hij recht had op de titels en records. Niemand wist er immers zo veel van en trainde zo als een topsporter. Zus Corrie lijkt eveneens overtuigd van die mening. Zij noemt zich zeker zo eigenwijs als haar broer.

Erik de Bruin wierp in Hengelo - in het beste veld van alle onderdelen - de discus 67.06. Alleen de nu door hem geklopte Riedel uit Duitsland kwam dit jaar verder: 68.42. Het door ziekte mislukte olympische jaar van De Bruin lijkt te worden gevolgd door een terugkeer temidden van de medaille-kandidaten.

In de loop der jaren is het vrolijke tintje aan de Adriaan Paulen Memorial doorgaans gegeven door de Nederlandse top, maar de stemming werd mede bepaald door de internationale vedetten. Gisteren bleef dat laatste uit. De beste 1O kilometertijden van het seizoen werden in Twente gelopen door Ute Pippig en Serrano, maar dergelijke races waren elders nog nauwelijks gelopen. Aouita bleek als 32-jarige nog flitsend genoeg voor een zege op de middenafstand en O'Sullivan was bij de vrouwen een goede winnares op de 3000 meter. Maar van echte allure was gisteren internationaal geen sprake. Het gemis aan Amerikanen, die druk in de weer zijn met selectiewedstrijden voor het WK, deed zich danig voelen.

De familie De Bruin genoot nu het meest van de aardige ambiance, die het enige atletiekstadion van Nederland biedt. Verspringer Frans Maas zorgde met 7.94 bovendien voor een goede prestatie, maar hij haalde geen WK-limiet weg. Hordenloopster Ine Langenhuizen was met een vierde plaats in 13.28 wel binnen de B-limiet die voor Stuttgart geldt. Zij moet overigens nog wel op het nationale kampioenschap winnen om de uitzending zeker te stellen. Hetzelfde geldt voor 800 meterloper Koers. Hij bleef met een tweede plaats in 1.45.91 eenhonderdste boven de A limiet, die zonder meer had recht gegeven op deelneming aan het WK. Koers wordt een grote toekomst voorspeld, liep gisteren ook stoer op kop, maar werd op de streep verrast door de Noor Rodal, van wie de wapenfeiten tot dusver op een hand te tellen waren, of het moet een zevende plaats bij een Europese jeugdkampioenschap van twee jaar geleden zijn.

De 4 x 100 meter estafetteploeg verbeterde gisteren het nationale record, dat net een week oud was. Met Veuri voor Van der Vloot werd 39.64 gelopen, driehonderdste sneller. Snoek, Franklin en Perri gingen aan de slotloper vooraf.