"Johnny is zoals hij is'

“Oud worden? Kan een rocker oud worden?” zei Johnny Halliday, de "Franse Elvis Presley' in het boulevardblad Le Parisien dat een speciale bijlage van 20 pagina's wijdde aan de 50ste verjaardag van dit in Frankrijk onvergankelijke idool.

Vijftigduizend mensen waren gisteravond aanwezig bij het eerste van drie concerten in het Parc des Princes waarmee Johnny viert dat hij wel ouder maar niet wijzer wordt. “Bij het derde concert, zondagavond, moet het stadion vol zijn, anders schiet ik er bij in.” Want Johnny moge dan 100 miljoen grammofoonplaten hebben verkocht in zijn al ruim dertigjarige carrière als rocker - met geld heeft hij nooit leren omgaan. Hij leeft nog steeds van dag tot dag, heeft grote schulden hetgeen niet verhindert dat hij edelmoedig is voor zijn vele vrienden en zijn cadeaus zo groot zijn als een Harley Davidson.

Het geheim van Johnny's succes is dat “hij zich nooit aanstelt en is zoals hij is”, verklaart de schrijfster Françoise Sagan, die evenals Johnny van het leven in de jaren zestig genoot door met blote voet het gaspedaal ingedrukt te houden. Johnny vertelde aan Le Parisien - en dat mag men gerust geloven - dat hij ooit 321 kilometer per uur in een Lamborghini haalde (“de autoweg wordt dan een dun lint”). Het leven van de enige authentieke Franse rockster speelde zich altijd af op de linkerbaan. Verkeersongelukken, alcohol, twee huwelijken (het eerste met Sylvie Vartan duurde vijftien jaar, het tweede met een Hollywoodmodel twee maanden en twee dagen), een mislukte zelfmoordpoging (na de aankondiging van Sylvie dat ze wilde scheiden) en talloze avonturen met vrouwen hebben relatief weinig sporen achtergelaten. Alleen het doorgroefde en geteisterde gezicht getuigt van de vijftig wilde jaren, het lichaam "rockt' nog dankzij dagelijkse "muscu', het Franse jargon voor body-building.

Als Jean Philippe Smet werd Johnny in 1943 geboren. Zijn ouders scheidden enige maanden later en hij werd in Engeland opgevoed door een tante, een show-danseres, en haar Amerikaanse partner, die de artiestennaam Lee Halliday voerde. Als vierjarige maakte Johnny zijn debuut op het toneel (hij moest edelstenen overhandigen aan de krankzinnige keizer Caligula in een stuk van Albert Camus). Als elfjarige trad hij op in Les Diaboliques, een film van Henri-Georges Clouzot, die ook in Nederland een succes was.

In 1960 maakte Johnny, toen nog een verlegen adolescent, zijn eerste "single' die een hit werd. Een jaar later trad hij op in Olympia, de concertzaal in Parijs waar alle groten van het Franse chanson hun triomfen hebben gevierd. De ambiance was overigens ijzig tot een bejaarde heer opstond en riep “Bravo, jongeman, u bent formidabel”. Die bejaarde heer was maarschalk Juin.

De vijftigjarige “voelt zich goed in zijn vel”. Hij geniet van zijn kinderen, zijn dochter Laura (moeder: Sylvie) en zijn zoon en mede-rocker David (moeder: de actrice Nathalie Baye) en van zijn laatste vlam, het jeugdige "top-model' Christelle, “die ik nu drie weken ken”, zoals hij aan Le Parisien vertelde.

Ook financieel lijkt de toekomst rooskleurig: volgende maand komt in Frankrijk een "koffer' in de vorm van een gitaar uit met daarin 42 CD's met alle 738 nummers die Johnny in zijn carrière opnam (prijs: 5.000 tot 6.000 francs). Dit verzamelde CD-werk is vooralsnog na dat van Mozart het omvangrijkste ter wereld - met Hey Joe, het legendarische nummer dat Johnny ooit zong met Jimi Hendrix als begeleider, als absolute evergreen.

    • Jan Gerritsen