Rosetta Loy

Rosetta Loy: Winterdromen (Sogni d'inverno). Vert. C.M.W. Riegen-Kloosterman en A.M. Domburg-Sancristoforo. Uitg. Meulenhoff, 246 blz. Prijs ƒ 34,50.

Het plotselinge succes van de familiekroniek Wegen van stof, waarvoor de schrijfster alle grote Italiaanse literaire prijzen kreeg, deed Rosetta Loy (1931) het ergste vrezen. Zou het haar ooit lukken zichzelf te evenaren? Nu, vier jaar later, is haar nieuwe roman Winterdromen verschenen. Lyrischer dan toen en meer gericht op enkele personen beschrijft Loy indringend het leven van een moeder ("een gevluchte Russische aristocrate') en een dochter ("een onbeholpen en weelderige verschijning'). De sombere maar tegelijkertijd spannende verhalen gaan steeds in elkaar over en lijken sterk met elkaar verweven maar dat is bedrog - ze eindigen in losse flarden over twee verschillende personen. Asia, de dochter, voelt zich in de steek gelaten en weigert haar moeder nog te zien. De rode draad van Winterdromen had voor de moeder, Daria, een zoektocht naar een vereniging moeten zijn. Maar haar dochter heeft anders bepaald, voor haar is de rode draad er een van verwijdering. Beide vrouwen leven er aardig op los, reizen veel, worden verliefd op de verkeerde mannen, voelen zich nergens thuis, totdat de waanzin toeslaat en het leven afgelopen is. Geen gemoedelijke ma-dochterroman maar een intense levensbeschrijving van twee wezens die je wat meer geluk zou willen doen toekomen.