In het land der dingen

“Weet je wat de slager zei toen ik vlees haalde?”, vraagt de jongen met een slim gezicht.

“Nou?”, vraag ik argwanend. Ik moet wel op m'n hoede zijn. Voortdurend haalt hij geintjes uit met woorden.

“Hond gepakt”, zegt hij.

“Wat?”

“Pond gehakt.”

“Nou en?”

“Luister goed... hond gepakt.”

“Oh zo”, zeg ik en begin te lachen.

“Weet je wat stopcontanten zijn?”, vraagt hij verder.

“Daar doe je een stekker in, dacht ik.”

“Niet stopcontacten”, verbetert hij me. “Ik zeg stop-con-tan-ten.”

“En wat zijn dat dan voor dingen?”

“Stopcontanten, dat is geld voor de verlichting”, zegt hij met een zucht, diep teleurgesteld dat hij het simpelste nog moet uitleggen.

Nu begrijp ik het. Contanten, het is een deftig woord voor geld.

“Ken je het land waar de dingen het voor het zeggen hebben?”, vraagt hij. “Waar ze de baas zijn?”

Ik heb er nooit van gehoord.

“Daar worden de dingen ook begraven. Dan ligt er een potlood onder de grond, in een kistje, en op de grafsteen staat hoe lang het gebruikt is. Van 1900 tot 1904 of zo iets.”

“Zeker alleen potloden”, zegt ik op goed geluk.

“Ook borden met een barst en verroeste fluitketels.”

“Nog meer?”

“Scherven, dozen, poppen en pingpongballetjes, allemaal met jaartallen en van wie ze zijn geweest.”

“En wat doen ze als ze nog leven?”, vraag ik.

“Dan kun je uitrekenen hoe groot hun land is.”

“Hoe groot dan?”

“Een verrekijker, da's een wereldrijk, die gaat zo ver. Een bril ook, tot de horizon wel.”

“Zijn het allemaal verschillende landen?”

“Je hebt ook van die kleine staatjes, vlak bij een punteslijper of een speld.”

“Dwergstaatjes?”, vraag ik.

“Ja, kijk maar naar die fles of die vork. Die komen nauwelijks buiten hun eigen grenzen.”

Hij zwijgt. Dit was het zeker voor vandaag. Hij kijkt me strak aan.

“Ken je die hamer die een spijker in zichzelf slaat?”, gaat hij toch weer door.

Alles wat hij zegt is verzonnen, hoe aardig het ook klinkt. Maar met die hamer gaat hij te ver. Die kan eenvoudig niet bestaan.

“Die verzin je”, zeg ik.

Vlug laat hij me het plaatje zien dat nu bij dit stukje staat. Hij kijkt me met de blik van de overwinnaar aan. Ik kan maar beter niet meer aan z'n woorden twijfelen. Hij heeft vast tientallen foto's die in het land der dingen zijn gemaakt.

    • K. Schippers