Mangrovebossen

In het artikel 'Het Mangrovebos is aan de beurt' in W&O van 10 juni wordt aangegeven hoe met name de garnalenteelt, overexploitatie van hout en de aanleg van dammen en dijken leiden tot verlies van mangrovebossen.

Terecht wordt gesteld dat mangrovebossen ecologisch zeer belangrijk zijn en een grote biologische diversiteit kennen. De genoemde economische activitieiten vormen echter een bedreiging voor slechts een deel van de mangrovebossen, namelijk alleen dat deel waar het economisch de moeite loont om deze activiteiten te ontplooien. In het artikel wordt geheel voorbij gegaan aan de grootste bedreiging voor alle in kustgebieden gelegen wetlands in de wereld (en dus ook mangrovebosen): versnelde zeespiegelstijging als gevolg van het versterkt broeikaseffect. In principe zijn kustnabije wetlands door sedimentatie in staat 'mee te groeien' met een geringe zeespiegelstijging (of bodemdaling), en op deze wijze hun areaal uit te breiden. Wanneer de snelheid van zeespiegelstijging die van natuurlijke aanpassing van wetlands in kustgebieden echter overschrijdt, leidt dit onvermijdelijk tot de (letterlijke) ondergang van deze waardevolle natuurgebieden. Naar verwachting ligt voor mangrovebossen de maximale adaptiesnelheid op ongeveer 10 tot 12 centimeter per eeuw, terwijl het Business-as-Usual scenario van het Intergovernmental Panel on Climate Change voor het jaar 2100 een gemiddelde mondiale zeespiegelstijging voorziet van 66 centimeter. Niet alleen mangrovebossen zullen getroffen worden door dit lot, ook andersoortige in kustgebieden gelegen wetlands, zoals de Waddenzee, zullen gedoemd zijn te verdwijnen. Bovendien wordt gevreesd dat als gevolg van een hogere temperatuur van het zeewater het aantal stormen zal toenemen; deze zullen met name kustgebieden treffen.