Landbouwgif bemoeilijkt voorziening drinkwater uit Biesbosch

WERKENDAM, 16 JUNI. Het Waterwinningbedrijf Brabantse Biesbosch neemt al negentien dagen geen Maaswater meer in, omdat er te hoge concentraties van het onkruidbestrijdingsmiddel diuron in voorkomt. De voorraad in de spaarbekkens in de Biesbosch, waaruit drie waterleidingbedrijven in Zuidwest-Nederland de grondstof hun water betrekken is inmiddels met een kwart gedaald.

Uit metingen van het bedrijf en het Riza (het onderzoeksinstituut van Rijkswaterstaat) blijkt dat het landbouwgif vooral in Limburg en Noord-Brabant in de rivier terechtkomt. Diuron wordt daar als bestrijdingsmiddel gebruikt in de asperges- en fruitteelt. Bij meetpunt Eijsden, waar de Maas ons land binnenkomt werd minder dan de als maximum aanvaarde concentratie van één microgram per liter gemeten, terwijl in Noord-Limburg het rivierwater de afgelopen weken meer dan 1,6 microgram per liter bleek te bevatten. In de Brabantse zijrivieren Dieze en Donge werden concentraties van 2,5 microgram gevonden.

De directiesecretaris van het bedrijf, drs J. Volz, verwacht dat het bij normale weersomstandigheden nog zeker twee weken zal duren voordat de spaarbekkens weer kunnen worden bijgevuld. “Maar wie zegt dat er dan niet teveel van een ander bestrijdingsmiddel in zit? We hebben de laatste dagen ook geconstateerd dat atrazine in de buurt van de maximale waarde komt.” De bekkens in de Biesbosch bevatten een voorraad voor twee maanden, maar ook als die opraakt, komt de drinkwatervoorziening niet in gevaar, verzekert Volz: “Als dat zich voordoet, hebben we genoeg maatregelen achter de hand, ook al kost het veel kunst- en vliegwerk om dan water uit de kraan te laten komen.” Volz herinnert eraan dat de waterinname in de Biesbosch vorig jaar zeven keer moest worden gestaakt, omdat er teveel landbouwgif in het Maaswater zat.

Volgens de landelijke calamiteitencoördinator van het Riza, ing. Ph. Huijser, is het dringend nodig dat er maatregelen worden genomen om de vervuiling via de landbouw tegen te gaan: “We hebben het probleem niet genoeg onderkend omdat we niet de juiste meet- en analysetechnieken in huis hadden, maar nu dat wel zo is, zien we pas hoe erg het is.” Volgens Huijser heeft het Meerjarenplan Gewasbestrijding, dat in 1991 ter hand is genomen nog geen merkbaar effect opgeleverd. Het plan voorziet in terugdringing van het gebruik van bestrijdingsmiddelen voor het eind van de eeuw met vijftig procent en de verspreiding via het water met negentig procent. “Het aandeel van de industrie en de huishoudens in de vervuiling van het oppervlaktewater is duidelijk gedaald, maar de landbouw is zeer moeilijk aan te pakken.”