Bi

Is een biseksueel een speciaal iemand? Ik vind het maar een lastig probleem.

Is biseksualiteit een natuurlijke staat van de mens of bestaat ze helemaal niet?

Een heteroseksueel die een keertje met een man naar bed gaat wordt daar nog geen homoseksueel door, een homo die wel eens met een vrouw vrijt is daardoor geen heteroseksueel geworden.

Maar zou je ze allebei wèl biseksueel kunnen noemen?

Biseksualiteit zou betekenen dat iemand beide soorten seksuele omgang even "lekker' zou vinden.

Toch heb ik de indruk dat zo iemand - als het erop aankomt - altijd wel één soort het lekkerst vindt of net even iets lekkerder.

Zoals iemand een tweede taal perfect kan spreken en toch maar één moedertaal heeft.

Maar stel, je vindt het allebei even lekker. Of het maakt je geen moer uit met wie je het doet. Wat ben je dan?

Een compleet mens? Of juist een monster?

Een compleet mens, het zou kunnen. Seks is seks. Eerst de drift, dan het object. Laten we er van uitgaan dat de gebondenheid aan één geslacht een cultureel bepaalde vervorming is. Laten we onszelf met een fraai woord panseksuele wezens noemen. Laten we aannemen dat die heidense panseksualiteit onze natuurlijk staat is. Dan is de biseksuele mens een pleonasme. Dan bestaat biseksualiteit helemaal niet als "derde' verschijnsel, naast of boven de hetero en homo, en is ze synoniem met seksualiteit.

Dan zijn de hetero en homo de uitzonderingsgevallen. De afwijkingen.

Toch heb ik de indruk dat er hetero's en homo's van nature zijn. Die zich spontaan zo gedragen, zonder gebukt te gaan onder de last van opvoeding, cultuur en joods-christelijke tradities.

De biseksueel als monster, het zou dus ook kunnen. Ik bedoel met monster hier geen draak of dinosaurus, niet iets uit griezelverhalen, maar iets buiten de menselijke norm, iets onnatuurlijks en toch uit de onverschilligheid en wreedheid van de natuur afkomstig.

In dit geval een dubbelgestalte, iemand uit de familie van de hermafrodiet en de androgyn, omdat zo iemand in staat is zich bij de vrouw een man te voelen en bij de man een vrouw.

Toch heb ik de indruk dat er biseksuele mannen bestaan die zich met een man gewoon een man kunnen voelen. Die een rolverwisseling niet op prijs stellen en dus niets dubbelslachtigs hebben.

(Ik hou het maar masculocentrisch. Als ik er telkens hij/zij bij zou zeggen werd de verwarring nog groter.)

En wat te zeggen van de biseksuele man die zich bij een vrouw juist als vrouw wenst te voelen of te gedragen? Is dat een genverteerde biseksueel?

Hoe vangen we de biseksueel?

Is hij gespleten? Of juist volledig en gaaf?

Is de biseksueel iemand die in de war is en zijn bestemming maar niet kan vinden, of is hij het slachtoffer van een verkeerde etikettering, van een gebrek aan overeenstemming tussen natuur en taal?

Het begrip biseksualiteit roept meer vragen op dan ik kan beantwoorden.

Zou het toch een schijnprobleem zijn?

Is de biseksueel misschien niet gewoon een soort gluiper, iemand die voor hetzelfde geld van twee wallen wil eten?