Per fiets door de IJ-tunnel

AMSTERDAM, 15 JUNI.“Het is toch belachelijk. Ze krijgt gewoon geen lucht meer.” Mevrouw Esteruelas kijkt bezorgd naar haar dochter, die hijgend over de brug bij de IJ-tunnel hangt. “Je ziet het, astma. Met de pont gaat een stuk makkelijker,” lacht de dochter als ze haar inhaler weer heeft opgeborgen. De pont vaart vandaag niet, omdat de ambtenaren bij het openbaar vervoer in Amsterdam staken.

“Het is toch belachelijk die staking. Ik heb een ongelukkig been,” moppert de moeder verder. Demonstratief ontbloot ze op haar rechterbeen een enorm litteken.

Voor de tweede keer is één helft van de IJ-tunnel in Amsterdam - in verband met de staking van het openbaar vervoer - opengesteld voor fietsers en voetgangers. Uit het donkere gat van de tunnel doemen één voor één de fietsers op. “Dat laatste stukje, hè,” hijgt een gepensioneerd echtpaar uit Amsterdam-Noord. “We doen het voor de lol, hoor. De kans om door de IJ-tunnel te fietsen is natuurlijk uniek.”

Aan de andere kant van de weg tikt een man op de ramen van de wachtende auto's voor het verkeerslicht. Hij wil mee rijden naar de overkant van het IJ. Na vijf keer heeft hij beet. Zichtbaar opgelucht stapt hij in een rode Lada en verdwijnt de tunnel in.

“No ferry?”, vraagt een Engelse toeriste aan de fietsverhuurder in de Damstraat. “Ik wilde juist vandaag met de pont mee.” De "unieke' fietstocht door de tunnel die de verhuurder haar belooft, kan haar niet overtuigen. “Is er echt geen ferry?”

“Gisteren belden er al mensen op of ze een fiets konden huren,” zegt de verhuurder. “Maar de meesten vertrekken heel vroeg naar hun werk. Wij gaan pas om negen uur open.” De staking is geen reden eerder te openen. “Ben je gek. Zo'n storm loopt het nou ook weer niet.”

“Ik ga er anders behoorlijk van transpireren,” zegt de man van de fietsenstalling bij het Centraal Station. “Het is absurd druk. heb nog maar een stuk of zes plaatsen, ergens achteraan in het bovenste rek. Daarna moet ik echt "nee' gaan verkopen.”

Zijn collega aan de andere kant van het station heeft het gemproviseerde karton met daarop "vol' al buiten staan. “Normaal gesproken heb ik er honderd staan, vandaag bijna vijfhonderd. Dat merk ik inderdaad ook in mijn portemonnee.” Hij verwacht dat de omzet vandaag twee- tot drieduizend gulden hoger zal liggen. Toch is hij niet blij. “Het is echt veel te druk. De klanten raken allemaal gestressed.”

Dan gaat hun trein om negen uur en dan komen ze vijf minuten vantevoren hier binnenlopen. Als ze dan even moeten wachten, schept dat nog wel eens problemen. Sommige worden agressief. Ze gaan schreeuwen en duwen.''

Een mevrouw met boodschappentas verlaat opgelucht de stalling. “Fijn dat u nog net een plaatsje had.”