Gullit naar Bayern, troost voor Duitse volksziel

BONN, 15 JUNI. Voor Duitse voetballiefhebbers en hun media staat het nu wel vast: Ruud Gullit tekent nog deze week een contract bij Bayern München. Hij moet de Beierse club volgend seizoen helpen aan het kampioenschap van de Bundesliga, dat de Duitse Rekordmeister dit seizoen op de valreep nog aan Werder Bremen verspeelde. “De grote verrassing” waar Bayern-manager Uli Hoeness vorige week al over sprak, heet dus Gullit.

Vice-voorzitter Franz ("Der Kaiser') Beckenbauer, manager Uli Hoeness en penningmeester Kurt Hegerich van Bayern München spraken gisteren in Amsterdam met Gullit en diens advocate, mr. Ella Adriaanse. Volgens Adriaanse wil Bayern de 30-jarige Gullit voor twee jaar aan zich binden, maar moet eerst het concept-contract nog juridisch worden bekeken. “Gullit moet nu nadenken en beslissen of hij naar Bayern gaat. Dat kan hij over vijf minuten doen, maar ook over een week of zelfs pas over een maand.”

De veel geopereerde knie is door de Münchense clubarts Hans Müller-Wohlfahrt onderzocht en in orde bevonden. De transfersom voor AC Milan zou tussen de vijf en acht miljoen mark liggen.

Kan het zijn dat zijn komst als Rastamann in deze barre Duitse tijden van "Mölln' en "Solingen' óók enigszins als troost werkt, na de recente verzuchting van tennis-ster Boris Becker dat hij met zijn gekleurde verloofde Barbara Feltus “niet meer in dit Duitsland” maar in Londen wil wonen? En, zo ja, zou dat bijdragen aan de lengte en de uitbundigheid van de stukken die een in de bewegingen der Duitse volksziel gespecialiseerd blad als Bild aan de Gullit-transfer wijdt? En, zo ja, zou de vermoedelijke kater die de ouder wordende atleet Gullit in het conditioneel zware Duitse voetbal gaat beleven, straks dan ook goed zijn voor héél andere stukken?

Of Gullit straks werkelijk slaagt, hangt vooral af van de vraag of hij op het voetbalveld kan voldoen aan de (te) hoge verwachtingen. “Ik geloof dat ik in München wat rustiger kan leven dan in Milaan”, moet hij volgens de Süddeutsche hebben gezegd. Hij moet er maar het beste van hopen als hij volgend seizoen in het Olympiastadion in München indirect gaat meewerken aan de tekening van het vaak zo matige Nederlandse Duitsland-beeld. Voor die medewerking krijgt hij méér geld en ruimte in Duitse kolommen dan de Nederlandse ambassadeur in Bonn. Gullit de "eerste' Nederlander in Duitsland? Dat zou dadelijk in Hilversum en omstreken wel eens een Duits probleem kunnen worden.

Pag 10: "Roed Koelit' ook heel populair in Duitsland sinds het EK van 1988

Gullit en de van Kaiserslautern overgenomen Marcel Witiczek worden de nieuwe spitsen van Bayern. Zo heet het nu onder grote koppen. Dat Bayern al eerder de 20-jarige fysieke krachtpatser Alexander Zickel van het noodlijdende Dynamo Dresden overnam (voor slechts één miljoen), een man die dadelijk naar zijn aard een grote Gullit-concurrent kan blijken, staat nog slechts in de kleine letters.

Volgens de Duitse kranten is Gullit dermate prijzig dat de bij Beckenbauer in ongenade gevallen Bayern-aanvallers Roland Wolfarth en Bruno Labbadia moeten worden verkocht. Aan respectievelijk het Turkse Fehnerbahce en FC Köln. Ook de teleurstellende Braziliaan Mazinho moet weg.

Het boulevardblad Bild ging vorige week voor met het grote nieuws. Landelijke dagbladen als Die Welt, de Süddeutsche en de Frankfurter Allgemeine volgden gisteren. Want populair is Weltstar "Roed Koelit' ook in Duitsland, sinds hij er met Oranje in 1988 Europees kampioen en voetballer van het jaar werd.

Het Duitse televisie-journaal bracht gisteren in elk geval een ontspannen door München wandelende Gullit in beeld. Weliswaar werd hij enigszins gepresenteerd als die Bounty-chocoladereep van de reclame, namelijk als een soort mooie tropische verrassing, een "exotische tractatie voor de Bundesliga', maar dat gebeurde bij een uitvoerig en fair verslag van zijn leven als prof: een "voetbalsprookje'. Met een stel fraai-flitsende beelden van zijn weg via de tussenstations Haarlem, Feijenoord en PSV naar AC Milan.

Middenvelder Jan Wouters, een andere Nederlandse dertiger, die inmiddels de taalbarrière heeft gepasseerd als de informele chef in Bayerns selectie, zou weliswaar geen dikke vriend van Gullit zijn maar toch - “we hebben zo iemand nodig” - als een soort bemiddelaar hebben gefungeerd. Begin deze maand waren Hoeness en oud-internationaal Karl-Heinz Rummenigge al bij Gullit op bezoek in zijn Milaanse woning aan de Piazza Castello. Zij werden het toen "in hoofdlijnen' met hem eens.