NAC in eredivisie na duel van tegenpolen

DEN BOSCH, 14 JUNI. Wat eigenlijk sinds donderdagavond al vast stond, kreeg gistermiddag in stadion De Vliert formeel zijn beslag. Daar werd in poule B van de nacompetitie het duel tussen FC Den Bosch en NAC afgewerkt. Met een 3-0 zege onderstreepten de gasten uit Breda dat ze dit seizoen terecht het eredivisieschap claimden. FC Den Bosch - NAC was een wedstrijd tussen twee tegenpolen.

Stille gastheer en luidruchtige bezoekers. Waar achter het doel van Den Bosch-keeper Hans Vonk een bescheiden aantal Bosschenaren plaats heeft genomen, puilen de vakken voor de bezoekende supporters bijkans uit. In totaal komen zo'n zesduizend mensen op de wedstrijd af. Amper tweeduizend moedigen ongenspireerd de thuisclub aan. De rest is verantwoordelijk de orkaan van lawaai in De Vliert. “Jammer dat NAC nu gepromoveerd is. Dat kost ons volgend seizoen in de eerste divisie heel wat aan recette”, zegt een cynische Hans van der Pluym, trainer van Den Bosch, na afloop.

Tevergeefs vechten en kansen verzilveren. FC Den Bosch, vechtend voor zijn laatste kans, ploetert aandoenlijk voort en mist enkele fraaie kansen. NAC, dat aan een gelijkspel genoeg heeft voor promotie, wacht rustig af. Kansen komen later. De eerste wordt na twintig minuten door Pierre van Hooijdonk verzilverd. Later treffen Gesthuizen (30ste minuut) en opnieuw Van Hooijdonk (52ste) doel. FC Den Bosch snakt, NAC verlangt vervolgens naar het eindsignaal.

Spitsroeden lopen en rustig afwachten. “Wij hebben het hele seizoen achter de feiten aangelopen, moeten knokken om het eredivisieschap. Iedereen bestempelde ons vanaf het begin als degradatiekandidaat. Zo ga je je zelf dan ook al snel voelen. Dat is ons uiteindelijk opgebroken, al heb ik er alles aan gedaan om dat te voorkomen”, vat Van der Pluym het seizoen kort samen. Zijn enige succes tot nu toe was promotie, eveneens via de nacompetitie. Het verblijf in de eredivisie duurde welgeteld een seizoen. Direct terug naar af. Ronald Spelbos is nog geen half jaar trainer bij NAC. “Het mocht niet misgaan en het kón ook bijna niet meer misgaan. Er was zelfvertrouwen bij de spelers, succes komt dan vanzelf. Ik heb mezelf proberen te geven aan de club, dat is mijn verdienste geweest.”

Dieper in de put en verder uit het dal. Geen toeschouwers, geen geld, geen beleving, geen toekomst? Van der Pluym: “Het staat er slecht voor, ja. Of de club zo nog wel bestaansrecht heeft? Daar laat ik me niet over uit.” Feit is dat Den Bosch de komende tijd zwaar onder financiële druk zal komen te staan. De club had dit jaar al acute liquiditeitsproblemen, bedelde in februari via een actie nog wat sponsorgeld bijeen maar kijkt zorgelijk vooruit naar het komend seizoen in de eerste divisie. NAC balanceerde in het seizoen 1986-'87 op de rand van de afgrond. De club stond voor anderhalve ton in het krijt bij de belastingdienst, die op 9 september 1986 voor een primeur in het betaalde voetbal zorgde door de goederen van NAC publiek te verkopen. Anno 1993 wordt de begroting van 3,4 naar minimaal 4 miljoen opgeschroefd, zijn er plannen voor een nieuw stadion, groeit het sponsorbestand en beschikken de Bredanaars over een heuse NAC Investments Group. Voorzitter John Peek: “NAC leeft als nooit tevoren.”

Weg willen en weg moeten. Derksen, Petrovic, Van Eck, Smeets en Wolffs. De belangrijkste spelers van Den Bosch hebben aangekondigd te willen vertrekken. “Dan blijft er maar weinig van mijn elftal over”, stelt Van der Pluym droog vast. “Hoe ik dat wil oplossen? We moeten hopen op amateurjongens die gaan doorbreken of een enkele aankoop.” Hans van den Dungen voetbalde dertien seizoenen bij de Bredase club. Op zijn aanwezigheid wordt volgend jaar geen prijs meer gesteld omdat hij volgens Spelbos tekort komt voor de eredivisie. "Mister NAC' gaat zijn carrière waarschijnlijk afbouwen in België, bij Hoogstraten. Gisteren mocht hij vijf minuten voor tijd invallen. “Ik vind zelf ook dat mijn tijd is gekomen, de droom is voorbij.” Het was voor Van den Dungen niettemin even slikken bij zijn al lang vaststaande vertrek. “Het is net als bij je oma van 94 die doodgaat. Je weet dat het eens gaat gebeuren, maar toch komt zoiets keihard aan. En NAC was ook nog eens een hele lieve oma.”

    • Leon van Eijndhoven