IAN ANDERSON OVER Fluiten op één been

“Een dwarsfluit is makkelijker te vervoeren dan een elektrische gitaar. Als muzikant zonder vaste verblijfplaats, was dat indertijd voor mij een doorslaggevend argument om fluit te gaan spelen. Bovendien zitten alle hele en halve tonen er op, in tegenstelling tot de mondharmonica. Wie daar in alle toonaarden op wil spelen, moet twaalf van die krengen meezeulen. Als de omstandigheden een beetje meezitten, kan zelfs de allerslechtste muzikant geluid uit een dwarsfluit krijgen.”

Zanger en fluitist Ian Anderson viert deze zomer het 25-jarig bestaan van zijn Engelse folkrockgroep Jethro Tull. Het jubileum gaat gepaard met een wereldtournee, een vierdelige cd-box met onuitgebracht materiaal en een dubbele Best Of. In 1988 ontving de groep een Grammy Award voor het beste hardrockalbum, tot hilariteit van velen en tot ongenoegen van medegenomineerde Metallica. De grootste Nederlandse hit van Jethro Tull blijft de Bach-bewerking Bourée uit 1969.

“De bijgeluiden van ademhaling, hoesten en kreunen horen bij mijn spel. Omdat ik geen conventionele opleiding heb gevolgd, ben ik een van de weinige fluitisten die zich niet hoeft te beperken tot het spelen van noten. Klassieke muzikanten kunnen dat niet. De meesten zijn typisten, die alleen kunnen reproduceren wat een ander ze heeft voorgekauwd. Haal hun bladmuziek weg en ze vallen stil. Ik speel geen muziek van anderen, tenzij ik er een volstrekt eigen draai aan kan geven.

“Toen we begonnen, was Jethro Tull een bluesband. Ik speelde weleens mondharmonica en in recensies werd veel ophef gemaakt over het feit dat ik daarbij op één been stond. Het hoorde bij mijn imago en toen ik overschakelde op dwarsfluit, bleef ik het doen. Eigenlijk was het een grap, die door de pers werd uitvergroot tot monsterlijke proporties. Later werd het een handelsmerk: de groep met de one legged flute player. Tegenwoordig doe ik mijn kunstje tijdens het eerste nummer, zodat de fotografen het plaatje kunnen schieten dat ze willen hebben. Dan kunnen ze snel naar huis om hun deadline te halen.

“Mijn dochter maakte me attent op het feit dat mijn techniek niet deugde. Ze studeert dwarsfluit, en er was van alles mis met mijn vingerzetting. Via een fax die ze me stuurde naar Bombay, waar ik op dat moment toevallig was, liet ze me zien hoe het wel moet. Na 25 jaar fluit spelen op de verkeerde manier, kon ik in feite opnieuw beginnen. Het heeft me enkele weken gekost, voordat ik weer met mijn fluit het podium op durfde. Onze muziek is er niet anders door gaan klinken, maar het is een hele geruststelling dat ik het nu volgens het boekje doe.”

Jethro Tull treedt 17 juni op in Vredenburg, Utrecht (uitverkocht). Op cd verschenen een 25th Anniversary Box Set (Chrysalis/EMI 0946 326004) en The Best Of Jethro Tull (Chrysalis/EMI 0946 326001).