Stukjes geschiedenis van Italiaanse film verkocht

ROME, 12 JUNI. Met iedere klap van de hamer zijn de afgelopen dagen stukjes van de Italiaanse filmgeschiedenis verdwenen. Het bed van Elizabeth Taylor als Cleopatra, de boekenkasten van In de naam van de roos en zo'n vijfduizend andere filmrekwisieten zijn geveild, tot grote woede van een aantal prominente regisseurs.

“De Italiaanse film wordt stuk voor stuk verkocht zonder dat de regering tussenbeide komt,” zegt Lina Wertmüller. Zij zegt dat het nu nog moeilijker zal worden om een film te draaien in Cinecittà, lang het Hollywood aan de Tiber waar regisseurs als Fellini en Visconti hun films draaiden, maar nu een verzameling studio's in verval.

Onder de hamer is de hele inventaris gekomen van het rekwisietenbedrijf Dedalo, het belangrijkste bedrijf op dit gebied in Italië. Ook dit bedrijf heeft zwaar te lijden onder de crisis in de Italiaanse filmindustrie. “Al drie jaar lang was er geen werk voor ons,” zegt Mario Garbuglia, de directeur van Dedalo, die vijftien jaar lang heeft samengewerkt met Visconti. “Wat kunnen we anders doen dan verkopen?”

Voor prijzen die liggen tussen een paar tientjes en enkele tienduizenden guldens zijn pillendoosjes en beeldjes, spiegels, bedden en bankstellen, tapijten en kandelaars verkocht. Het zijn rekwisieten uit wereldberoemde en uit volslagen onbekende films. Het bed van Liz Taylor bracht bijna achtduizend gulden op, de bankstellen en tafeltjes uit de film Il Gattopardo verwisselden voor bijna dertigduizend gulden van eigenaar.

Tientallen antiquairs en grote of kleine verzamelaars hebben deze kans aangegrepen om een olieverfschilderij uit een film van Visconti mee naar huis te nemen, het bed waarin Marcello Mastroianni met Laura Antonelli lag te woelen voor de film Mogliamante, of een ander stukje film. Regisseurs hebben zich niet laten zien.

De Italiaanse film is met deze veiling een belangrijk deel van zijn werkmateriaal kwijtgeraakt. “Van nu af aan zal het een hel zijn om een belangrijke film te draaien,” zegt Antonio De Crescenzo, de veilingmeester. “Je moet de markten af, met de antiquairs ruzie maken over de prijzen.”

Een enkeling heeft het ministerie van cultuur opgeroepen om gebruik te maken van de mogelijkheid om de verkoop van artistiek erfgoed te blokkeren en zelf alles te kopen, om er hierna een museum van te maken. Het ministerie heeft daarop niet gereageerd.

De veiling, die bijna twee weken heeft geduurd en gisteren is afgesloten, symboliseert de teloorgang van Cinecittà. De grote studio's zijn gebouwd onder de fascistische dictator Benito Mussolini, een van zijn manieren om de wereld te bewijzen tot welke grootse daden Italië in staat was. Tientallen jaren zijn beroemde filmregisseurs naar het uitgestrekte terrein in het oosten van Rome gekomen om hier in hun werk te draaien. Films worden er nauwelijks meer gemaakt, vergeten requisieten staan tussen de gebouwen in, en de studio's worden voornamelijk gebruikt voor het opnemen van reclamespots, voor tv-shows of voor de presentatie van een nieuw model auto.

    • Marc Leijendekker