Het Veem

Tot 27 juni, Het Veem, Witte de Withstraat 44, Rotterdam. Do t/m zo 13-17u. Prijzen 450 tot 2500 gulden.

Het museumkwartier en het naburige galerie-circuit in Rotterdam zijn nog niet goed en wel op dreef, of de sympathieke, niet-commerciële galerie Het Veem stopt ermee. De drie kunstenaars-bestuursleden willen hun energie weer in eigen werk stoppen, hun artistieke inzichten lopen niet meer parallel, de fut bij begunstigers en medewerkers is weggeëbd. Straks zal een collectief van tien nog onbekende Rotterdamse kunstenaars de verdieping in de Witte de Withstraat overnemen. “Er mag in deze buurt veel gebeurd zijn,” zegt Veem-bestuurslid André Dekker, duidend op de komst van het kunstcentrum, de Kunsthal, het Architectuur Instituut en collega-galeries, “wij hebben de afgelopen vier jaar niet meer bezoekers gekregen. Vooral kunstenaars en late dertigers wisten ons te vinden. Ik had hier twintigers, academie-studenten, verwacht. Maar die komen nooit, die trekken liever met een krat pils achterin de bus naar Sonsbeek.”

Het Veem richtte zich vooral op jonge Nederlandse en Duitse kunst van persoonlijke en niet al te modieuze signatuur. Het aanvankelijke streven naar kunst die 'hartstochtelijk moest zijn, handelend over de condition humaine', is later minder serieus genomen. Toch sluit de slottentoonstelling met schraal en tekenachtig geschilderde portretten en groepsportretten van Monique Broekman (Den Bosch, 1967) nog aan op die eerdere galerie-formule. Een aantal doeken bewijst nadrukkelijk hoezeer Marlene Dumas school gemaakt heeft. Ander werk doet in de verte aan de benauwende hoofden van Co Westerik denken.

Zijn haar doeken uit 1991 nog krampachtig schilderachtig, latere portretten, in terughoudende tinten, zijn speelser en ironisch. Soms worden de gezichten op het linnen verknipt; monden komen op een onderliggende laag linnen op voorhoofd en kin weer terug, zodat er een letterlijke gelaagdheid ontstaat. Eigenlijk zijn deze werken interessanter dan haar fotografisch aandoende groepsportretten, waarin schroom de nodige spanning in de weg staat.

27 juni is de laatste expositiedag van Het Veem, en dat is jammer. André Dekker heeft er veel geleerd, zegt hij. “Dankzij de vele contacten met kunstenaars, ga ik straks gesterkt mijn eigen atelier in. Vroeger zou ik in bepaalde situaties ontredderd zijn geraakt, straks denk ik aan hen die ooit hetzelfde meemaakten en dat in hun werk hebben verbeeld.”

    • Marianne Vermeijden