Bakerrijmpje

Charles Simic (Belgrado, 1938) emigreerde in 1953 naar de Verenigde Staten en publiceerde elfdichtbundels in het Engels, waaronder Hotel Insomnia (1991). Onlangs verschenen bij Meulenhoff in vertaling Een hond met vleugels (gedichten 1971-1992) en In den beginne was de radio, een autobiografishe schets en drie essays over poëzie. Simic is hoogleraar Amerikaanse literatuur aan de universiteit van New Hampshire.

Charles Simic leest donderdag 17 juni op Poetry International.

Het varkentje gaat naar de markt.

Historische noodzaak. Ik zeg het graag hardop

En jij schrijft het liever op het schoolbord.

Haasje-over en knikkeren.

Hun hoofden zijn groot en hun neuzen zijn kort.

Een prachtige middag. De gevangenisbewaarders.

Een straat verminkt zodat zij kan blijven bedelen.

Eeeuwige herhaling en haar runes.

Volg je roeping, wij volgen de onze.

De soldatenhand is zacht. De weide.

Mensen die snurken hebben gelukkige dromen.

Onze vader houdt evenveel van al zijn schepsels.

Een varken met gouden tanden, zegt de kapper.

Oevers van een rivier begroeid met wilgen.

Nu trapt iemand hem om omdat hij door moet lopen.

Touw, een beetje melk voor het touw.

Geef me snel nog een sigaret.

Het lijden. En daarvan de trouwfoto.

Ik zie een waas, een vlek, mager, langzaam verdwijnen

En onze levens in zijn zog met zich meeslepen.