Verschil

Op de terugweg had ik het met Martijn over arenden en gieren, hun manier van kijken, hun oogopslag.

Martijn de Jonge, fotograaf te Amsterdam, gespecialiseerd in grote roofvogels. Weinig mensen in Nederland hebben deze dieren van dichterbij bekeken.

De blik van een arend is fel en hebberig, een blik die imponeert. De blik van een gier is zacht en introvert, een blik die peinst. Dit is het verschil tussen een vogel die moet overmeesteren en een vogel die alleen maar iets hoeft aan te treffen, de arend die op zijn eentje staat, de gier die in gemeenschap leeft.

Een gier doet kalmpjes aan. In zijn wereld loopt het allemaal zo'n vaart nog niet. Hij houdt zijn kop bij voorbeeld tien minuten lang in de holte van een karkas. Een arend nooit! Die is op zijn hoede. Die kijkt om zich heen. In zijn wereld is steeds van alles aan de hand.

Afgelopen najaar, vertelde Martijn. Hij zat in Spanje in een tentje bij een speciaal daartoe aangekocht en opengesneden schaap. Er zaten vale gieren op. En monniksgieren keken toe. Monniksgieren kunnen vale gieren echt wel aan; ze gooien ze zo nodig gewoon ondersteboven. Maar deze keken peinzend toe. Dat zie je vaak, dat gieren komen kijken hoe gieren zitten te eten. Dit geeft dat eten iets sociaals. Ze leven in werkelijkheid lang niet zo benepen als in ons taalgebruik.

    • Koos van Zomeren