Varend theater biedt vermaak voor breed publiek

Echte kerels: zomertoernee Theater te Water. t/m 25/9. te zien in Groningen, Friesland, Drenthe en op het Oerol festival op Terschelling van 11/6 tot 15/6

GRONINGEN, 10 JUNI. Ruim tien jaar lang vaart Just Vink, oprichter en artistiek leider van het Groningse theatergezelschap Theater te Water, met zijn honderd jaar oude klipperaak het Noorden rond. Het varend theater meert in veel gevallen aan in dorpen en steden, waar geen echte schouwburg is. Vink wil rondtrekken, spelen en mensen vermaken. Hij wil theater maken voor een breed publiek, maar het liefst voor de "gewone man en vrouw'. “Theater is nog te veel een elitaire bezigheid,” vindt hij. “Ik vind het goed dat mensen eens iets anders zien dan tv.” Opvoeden tot cultuur is echter niet zijn streven. “Het amuseren van mensen staat voorop.”

Vink, al twintig jaar werkzaam in het theater, onder meer als artistiek leider van het Leidse Microtheater en acteur bij de Groningse theatergroep Genesius, schijnt hier goed in te slagen. Hoewel echte theaterfaciliteiten aan boord ontbreken weet Vink met zijn (overigens steeds wisselende) spelersgroep de bezoekers, die op het toneel zitten, aan zich te binden.

In het noorden is het varend theater met zijn veertig zitplaatsen inmiddels een begrip en spelen de acteurs steevast voor een vol ruim. Vinks voorkeur ligt bij de volksliteratuur, of dit nu Argentijnse tango's zijn of dertiende eeuwse Chinese volksprookjes. De nieuwste voorstelling, Echte kerels, sluit bij die traditie aan. Het is een bewerking van het toneelstuk The Playboy of the Western World dat de Ierse schrijver J.M. Synge begin deze eeuw schreef. In het stuk staat het opportunisme van het heldendom centraal. Op het Ierse platteland kan de hoofdpersoon Christy pas indruk maken op de dorpsbewoners - en vooral de vrouwen - als hij beweert zijn vader met een schop doodgeslagen te hebben. Maar de erkenning slaat om in minachting wanneer blijkt dat hij zijn heldendaad verzonnen heeft.

Al doet het wat vreemd aan Ieren soms Drents te horen spreken, Vink is erin geslaagd met zijn groep acteurs een originele vertolking te geven. Het oorspronkelijke zware einde heeft Vink aangepast, maar het is jammer dat de ontknoping (daardoor?) onduidelijk blijft. Dat is misschien het enige minpuntje, want de intieme sfeer in het ruim, de verrassende effecten, knappe acteerprestaties, aanstekelijke volksliedjes en soms bizarre humor staan garant voor een avond ouderwets vermaak. En dat is wat Vink zijn publiek gunt.

    • Karin de Mik